Zeepokken

Ik zag dat ik op Facebook heimelijk begluurd word door Drentse zorgverleneers van oa buurtzorg. Ik werk niet meer samen met Drenten. Vooral geen plattelandsvrouwen. De gereformeerdheid druipt er vanaf. Zij zullen wel even bepalen wat JIJ nodig hebt, alsof je behalve 'gek' ook nog achterlijk bent. 

Tante Ans, in het boek van Saskia Noort, doet zo erg denken aan al die wijven hier op het platteland. Bertha Hessels. Anja en Ineke van de Wonne. Hoe christelijker, hoe valser. En ze werken allemaal in de zorg, omdat ze denken dat ze dan goed doen. (en omdat ze niet met zichzelf aan het werk hoeven) Maar ze breken alleen maar mensen af. Ik denk dat Jezus zich omdraait in zijn graf (oh nee, hij was opgestaan, dat is waar ook) als hij zou zien wat die wijven met hun 'hbo' allemaal aanrichten. 

Ik ben blij dat ik een wild wijf uit de randstad ben. NOOIT meer Drenthe. Ga maar lekker met z'n allen kniepertjes bakken en spruitjes koken! Ik heb andere dingen te doen. Kunst maken en kunst bekijken. Bijvoorbeeld. 

Ik was zaterdag in H. en heb afscheid genomen. Mijn hart ligt aan het wad, maar ik heb het losgerukt van een mossige paal, ontdaan van zeepokken en weer meegenomen. :-)

Het begon ermee dat ik in de enige kerk die in dit land altijd open is, mijn kaarsjes wilde branden. Er zit daar een vent achter me aan. Type eenzame vrijgezel. Elke keer als ik daar in al mijn nood bij Maria sta te bidden en even in alle rust mijn kaarsje op wil steken, komt hij om me heen draaien. En ook echt erg dichtbij. Zo dichtbij dat de lichaamsgrenzen worden overschreden. Want hij moet dan zogenaamd de kaarsen bijvullen, terwijl die hele bak vol ligt. En ik sta dus voor de kaarsenbak. Waar hij bij moet als ik daar net sta. Terwijl hij de hele dag daar zit en zeeën van tijd heeft! 

Ik was zo geïrriteerd dat ik mijn twee kaarsen meenaam naar de kerststal en voor in de kerk verder heb zitten bidden. Maar toen kwam hij ook naar voren. Met zijn kaarsen. Ik bad verder, met 1 oog half open om die man in de gaten te houden. Hij verdween achter een deur, die open bleef staan. Toen heb ik mijn kar gepakt en ben heel snel met mijn twee kaarsen terug naar Maria gestiefeld, heb snel die twee kaarsen aangestoken, vastgeprikt en nog snel een kruis geslagen voor ik die kerk uit gevlucht ben.

Wat bezielt mannen dat ze denken dat ze zich mijn hele leven aan mij op kunnen blijven dringen, zelfs als ik in een kerk om hulp sta te smeken tegen die psycho onder mij, die ook al zo geobsedeerd is? Het gaat niet om mij, het gaat om hen. ZIJ hebben jeuk, zij zijn eenzaam, zij hebben iets nodig. 

Zielige oude mannen. 

Ik ben gaan wandelen en ontdekte dat heel veel mooie oude huisjes in de binnenstad hun ramen beplakken met nostalgische foto's van het historische stadje. Het is een soort doorschijnende folie die de inkijk tegen moet gaan. Maar het ziet er echt niet uit! Ik moest denken aan mijn oud-collega bij VROM die 25 jaar geleden, toen ik zei dat we gingen verhuizen naar het Noorden al zei 'dat ze daar nog achter het krantenpapier zitten.' Ik moest lachen, maar het is dus echt zo. Figuurlijk, maar nu ook letterlijk. Want het is net alsof ze kranten achter hun ramen plakken. Heel goedkoop. En het laat zo goed de mentaliteit van noorderlingen zien. Die altijd alles van de ander willen weten, maar zelf hun geheimpjes goed beschermen. 

Het is een valse en achterbakse mentaliteit. Hoe mooi ik de Waddenzee ook vind, hoe mooi ik H. ook vind, het moet klaar zijn. Ik heb er drie jaar gewoond en toen was ik ook niet goed genoeg om mee om te gaan. Als je je niet een kapitaal pand aan de gracht kunt permitteren, is er eigenlijk ook niks aan. En bovendien is het niet ver genoeg van drenthe. Dus de haters uit die KUTdorpen hier, zouden me daar in no time vinden en weer de boel opstoken. Want ze gunnen me echt geen rust en geen geluk. 

Mijn ervaring in de B&B in Leeuwarden, met een tante die suggereerde dat ik achter haar nauwelijks meerderjarige expat aanzat, was eigenlijk al de limit. Die Friezen zijn net Drenten. Het schijnt zelfs dat de Friezen afstammen van de Drenten. Dus: wegwezen hier! Heel snel. Wegwezen en nooit meer terugkomen. 

Mijn cyberstalker is bezig om ervoor te zorgen dat ik geen stukjes meer kan plaatsen op mijn blog. Dat gaat dus heel moeilijk. Via een trucje. Ik kan bij de politie niet om hulp vragen, omdat de politie bij de pesters horen. 

Ik hoop dat 2025 het jaar wordt dat ik van dat hele gestoorde noorden af kom. Echt. Die mensen sporen hier niet.