De brieven waar nooit antwoord op kwam

Ik verteer geen eiwitten meer. Ik heb eerst de noten eruit gegooid. Toen de peulvruchten. Nu blijkt dat tofu ook niet meer gaat. Mijn darmen zijn er ZO verschrikkelijk aan toe, dat ik amper naar een hotel durf.  Ik reageer ook slecht op het magnesium-tauraat dat ik al jaren gebruik. Dus daar ben ik ook mee gestopt. Maar zonder magnesium word ik spastisch.😞  Van een peer word ik trouwens ook ziek. Ik had hele lekkere peren van Demeter. 😔 Ik wou dat ik gewoon thuis kon blijven. En kon slapen. Maar dat kan dus niet. Misschien moet ik maar gewoon helemaal stoppen met eten. Dat een tijdje volhouden en kijken of dat die darmen een reset geeft.  Ik eet zo schoon!!!  Maar daar ligt het niet aan. Ik hyperventileer soms 24 uur achter elkaar. Al die lucht in een toch al zieke buik geeft problemen. Mijn buik is heel ernstig verstoord sinds ik structureel in mijn slaap word gestoord. Nu 14 maanden. Ik hoop dat als ik 1 januari thuis kom, ik het bericht mag ontvangen dat die ven...

Weinig tot niet geslapen. De laatste slaap heb ik een week geleden mogen genieten. Ik voel me ziek. Hij is bang om betrapt te worden. Zijn aanpak is anders dan de voorgaande 11, 12 maanden. Hij komt pas een paar uur nadat ik naar bed ben gegaan. En dan begint hij zacht. Gedurende de nacht worden de trlllingen door het matras erger. Het loei-apparaat al een tijdje niet gehoord. Dat valt waarschijnlijk teveel op. Er mogen geen getuigen ontstaan van wat ik 's nachts doormaak.  VVE. Veenstede. Havelte. Woonconcept. Een defensie-apparaat. Er is dus een link met defensie. Dit is een defensiedorp waar veel personeel van defensie woont. De politie beschermt hem. Woonconcept voedt de sensatie en de haat door samen met de pesters mij op te jagen, ipv de pesters. Althans, mevrouw de woonmanager laat in haar brieven blijken dat men op de Blankenstein flink lol heeft om mijn ellende.  Ik heb afgelopen week trouwens ook die Tebo weer om de flat gehad met zijn vuurwerk. En niet alleen met vu...

Kerst is dan toch op de valreep nog gered met een bezoek aan een prachtig museum. Maar ik heb vandaag iets in mijn handen ontdekt dat erop wijst dat ik serieus ernstig ziek ben. Het heet: de lijnen van Beau. Naast de lijnen van Beau heb ik ook de lengtelijnen die horen bij darmaandoeningen.  Ik ben een handanalist. Ik weet dat mensen daar op neer kijken. Of misschien zijn ze ook wel gewoon jaloers. Maar de lijnen van Beau vormen een verschijnsel dat ook onder medici bekend is.  De lijnen van Beau zijn inkepingen of groeven in de nagels. Een soort deukjes. Ik heb al hele dunne nagels, maar toch zag ik ze duidelijk. De lijnen van Beau heb ik in mijn werk als handlijnkundige  nooit gezien bij mensen. Gelukkig maar. Want als je ze hebt, wijst dat op ernstige ziekte.  Het komt voor bij inwendige ontstekingen, verstoringen van het metabolisme, longaandoeningen, hart- en vaatziekten (ik heb afgelopen jaar heel erg last van mijn hart gekregen en dat is gerelateerd aan wat ik...

De ochtend begon met weer een enge vent bij de bushalte. Ik heb hem al vaker gezien. Die man spoort niet. Ik stond om kwart over 8 bij de bushalte, waar het uitgestorven stil was. Normaal gesproken is de AH dan al open. Maar vandaag is alles gesloten vanwege kerst. De man komt aanfietsen en staat dan op het kruispunt stil. Twee enorme felle lichten, 1 een schijnwerper, op mij gericht. Minutenlang blijft hij daar staan. En komt dan mijn kant op. Met een valse grijns rijdt hij voorbij. Hij heeft gescoord en is de held van de dag, nu de Rova me niet meer lastig mag vellen.  Signalement: oudere man met grijs baardje. Hij vermomt zich elke keer. Hij heeft een zwarte bivakmuts op met een duikbril. Of zo'n klusbril van karwei, ofzo. En een helm op. Hij maakt op mij de indruk van  een vrijgezel met een drankprobleem. Iemand die heel sneu alleen zit met de kerst. Met jeuk, zeg maar. En die dan zijn frustratie even op het dorpspispaaltje uit moet leven. Je gunt zo'n man een wip, met ker...

De laatste dagen van de adventtijd waren fijn. Bij mijn kaarsjes lekker getekend. Mooie muziek geluisterd. En gisterenavond de dienst in de Pauluskerk in Rotterdam online gevolgd. Wat me trof was het verhaal van dominee Maarten over een aan crack verslaafde man die elk jaar tienduizend euro kost aan hulpverlening. Al verschillende pogingen heeft gedaan om af te kicken. Maar tevergeefs. Zodra het mis gaat verliest hij zijn huisje en belandt weer op straat. Als ze in Rotterdam elk jaar 10.000 euro in een aan crack verslaafde man kunnen stoppen die door al zijn beperkingen ook nogal agressief kan worden, waarom is het voor de gemeente westerveld dan 12 jaar zo moeilijk geweest om een vrouw de helpende hand toe te steen, die niet verslaafd is, NIET agressief (wel boos en terecht ook) en NIET GEK? Als ik gek was geweest, zou mijn leven en levensinhoud er anders uitzien. Vraag het ze in de Pauluskerk, daar weten ze er alles van. Als je mij op weg helpt, kan ik daarna gewoon alles zelf weer. ...

Deze keer leek het niet van de vaste pester/stalker te komen. Maar zijn bestie van boven. Er klonk een vrouwenstem.  1 die ik vaker heb gehoord. Maar ben inmiddels aan 1 kant doof of slechthorend geworden. Waarschijnlijk van de stress, slapeloosheid en misschien ook wel de trillingen waarin ik heb gelegen. Waardoor het moeilijker is om dingen goed te plaatsen.  Het was ver na twaalven. Gestamp. Hatelijk gelach. Hard voorwerpen plaatsen pal boven mijn slaapkamer.  Alsof ze het stokje even overnamen van de vaste pester.  Zo gaat het nu al jaren: als de 1 stopt of pestpauze heeft, of aangesproken wordt, nemen anderen het over.  Het stopt dus niet. Maar verplaatst zich. Het is een groepje dat met elkaar contact heeft en elkaar afwisselt.  Hoewel die van beneden het gevaarlijkst is, zijn het vooral de vrouwen in deze buurt die het vuurtje oppoken en op een valsige manier.... Je wilt niet weten hoe vals vrouwen na de 50 en de 60 worden. Ik dacbt dat ze niet valse...

 Ik zat vanmiddag met de wallen onder mijn ogen bij de kapper in Rotterdam. Zo moe dat ik me een uur in de tijd had vergist. Maar kon gelijk terecht en daardoor ook weer een beetje op tijd naar huis. Ze gaat door mijn haar en bekijkt mijn hoofdhuid. Ik leg uit dat ik eczeem heb en alopecia areata, hoewel dat laatste redelijk goed gaat. Ze knikt, voelt mijn hoofdhuid en zegt dat mijn hele hoofd strak staat van de spanning. Of ik stress heb.  Ik vertel dat ik een psychopaat onder me heb wonen. Ze trekt een pijnlijk gezicht, met een blik alsof ze gelijk begreep waar ik het over had. Dat hij me al een jaar op een tamelijk gewelddadige manier uit mijn slaap houdt. Met gebonk, geklop, gestamp, geloei en nog veel meer. Ik heb het woord energy/sonic-weapon maar niet genoemd, want daar begrijpen de meeste mensen niks van. Maar de rest is ook wel erg genoeg.  Of ik huurde en of de woningcorporatie dan niet..... ik schudde mijn hoofd. "Die lachen me achter mijn rug uit. Ik mag niks ...

Nee, ik ben niet depressief. Ik heb geen last van donker weer. (sterker nog: ik HOU ervan!) En ik heb geen kerstdagen-blues.  Ik vond de kerstdagen vroeger wel moeilijk. Toen ik jong was. Ik denk dat ik wel begrijp dat die verplichte feestelijkheid voor veel mensen erg schuurt, als ze innerlijke pijn hebben. Mensen die heel erg gevoelig zijn kunnen moeite hebben met de hypocrisie van dit feest. Dat heb ik soms ook wel. De leegte en de oppervlakkigheid ervan. Maar: het is maar net wat je er zelf van maakt. En ik wil mensen die net als ik alleen zijn en in een rotsituatie zitten dan ook vooral aanmoedigen om: precies DAT te doen, waar JIJ blij van wordt. Los van wat de rest van de wereld doet.  Ik hou van kerst. Ook al proberen ze elk jaar hier mijn feestdagen te verkankeren door me aan te vallen of lastig te vallen. Wat vooral te maken heeft met dat rottige vuurwerk. Met jongeren en extremisten die 'hun' tradities menen te moeten beschermen. En vervolgens in plaats van de tradi...

Ik heb misschien te vroeg gejuicht:  De theehuis-familie is terug van vakantie. Ik vond het al zo stil! Ik dacht: wat nou weer, dan? Dus het getoeter is weer terug. Ze hebben allemaal van die fatbikes met toeters en bliepjes. Dus 'we zijn er weer'. Irriteren, provoceren, eindeloos uitlokken, hatelijk, vals, achterbaks gedrag. Ze gaan er ook echt voor staan en dan net zo lang wachten tot ik een keer kijk wat er nou weer aan de hand is. Want ik moet ze ook echt zien!  Ze zijn de helden van de hele feestbeweging  in dit dorp ( wij zijn van de 'gezelligheid') , met hun toko aan de drentse hei. Iedereen die daar iets consumeert steunt de meest toxische familie van dit hele haatdorp. Ze denken dat ze heel wat zijn. Maar het is niks dan poenerigheid en kapsones. Gisterenavond was ik nog geen kwartier thuis, of ik kreeg al vuurwerk richting mijn ramen. Ook op het aardappelveld, waar 31 december (over TWEE WEKEN) weer feest is, wordt al vuurwerk afgestoken. Rova had ik weer even...

als ik in de ogen van het Drentse establishment zo lachwekkend ben en als mijn werk als activiste en als activistisch schrijfster zo onbeduidend is, waarom worden mijn boeken dan nog steeds verkocht, o.a. op bol?  En niemand die mij dat vertelt of vraagt. Of ik dat (nog) wel wil. Ik heb nooit een euro van die boeken gezien. Maar ik zit wel al decennia in de afrekeningen als reactie erop. Ik heb mijn nek uitgestoken voor een bepaald doel dat mijn eigen belangen oversteeg. Ik ben ervoor afgemaakt en een ander verdient er geld mee.  Just mentioning!

Wat een ontzettend fijne en gezellige dag, was dit!😊 Ik had de wekker een uurtje later gezet dan anders, omdat me hier geen rust gegund wordt. Op een gegeven moment lag ik in bed naar het licht te kijken en dacht: je kan het wel merken, dat die pole-shift nabij is! Want dat kan nooit, dat het nu al ZO licht is! Heb ik bijna twee uur door de wekker geslapen. 😂 Ondanks de trillingen! Of juist daardoor. Want doodmoe.  Binnen een uur stond ik op de eerstvolgende bus te wachten. Want ik ben in het weekend zo georganiseerd dat ik me er zelf over verbaas! Alles ligt klaar. Ik spring in mijn kleren, pak mijn tas en ben weg. Heb ik ook nog verse koffie in een thermoskan! Gemediteerd, pranayama en mijn rozenkrans gedaan, in de trein. Dat soort dingen lukt in dit huis niet meer. Ik ben hier 24/7 'frozen' van de stress. Ik houd van de bruisende randstad, maar vandaag was ik op mijn op 1 na liefste plekje. En dat blijft Harlingen. Die heerlijke frisse zeelucht! Die authentieke sfeer van h...

Er gebeuren rare dingen op mijn computer. Ik lijk ook berichten te ontvangen van linkedin. Ik zit niet op linkedin. Misschien staat er wel iets open. Nog. Maar ik ben niet actief op linkedin. Ik ben er meermaals afgegooid om mijn mening. Ik kom er niet eens meer op, omdat ze mijn IP-adres hebben geblokkeerd.  Ik google nooit met mijn naam, sinds de stalkingperiode van 2006/2007. Ik werd daar helemaal ziek van. Maar ik dacht nu: wat gebeurt er in godsnaam allemaal? Laat ik maar even kijken. Staat er ineens weer een heel oud bericht op internet. Nadat jarenlang alles was verdwenen! Het is een oud interview uit ik vermoed 2004 ongeveer. Van het Nederlands Dagblad. Kan me niet eens herinneren dat ik daar ooit door ben geïnterviewd. ND kopt op internet: "Ik wil niet werken." Met mijn naam erbij! Als je de link aanklikt zie je dat er iemand anders wordt geciteerd, maar ik word ermee in verband gebracht. In het interview zijn al mijn woorden door de journalist verdraaid! Het lijkt ...

Twee brieven van Judith SS van Woonconcept in de bus.  De ene brief gaat erover dat er geen dingen in de gangen en garages gezet mogen worden die de vluchtgang kunnen belemmeren. Dit heeft te maken met de brandveiligheid. Hoewel het niet genoemd wordt, gaat het waarschijnlijk over de kast die ik elk weekend voor mijn voordeur schuif, sinds er in mijn woning is ingebroken en woonconcept weigert om het slot te vervangen.  Ik ben bang in mijn eigen huis en durf in het weekend nauwelijks weg, uit angst dat de inbreker (die geen braaksporen achterlaat) weer binnenkomt. Dit geeft mij een onveilig gevoel. Temeer daar de politie weigert om de zaak te onderzoeken. De aangifte die met tegenzin is opgenomen, is nog dezelfde middag vernietigd. Nadat ik een valse sneer kreeg dat als ik klachten in wilde dienen, ik terecht kon bij het VIK. Niemand heeft er last van dat ik die kast voor mijn deur schuif. Het is gewoon weer getreiter van VVE-Veenstede, waar mijn nachtelijke stalker dus d...

Ik heb weer 1 nachtje mogen slapen, van meneer. Het weekend is immers voorbij. Dan heeft hij misschien minder lol van het verstoren van mijn slaap. 

 Ik had weer een heerlijke dag in het westen. 😊 Groningen met zijn wierden en prachtige dorpjes (gisteren het museum van Ezinge) is mooi. De stad Groningen is berengezellig. Maar thuis kom ik in het westen. Dat zijn mijn eigen soort mensen. Dat praat makkelijker. Dat beweegt makkelijker.  De dag begon met een heel mooi gesprek in de taxi. Want ik ben met de bus op zondagmorgen gestopt. Dankzij de Rova-stalkers. Dat hebben ze dan toch weer mooi voor elkaar. Het was nog donker toen ik vertrok. En ik had twee nachten niet geslapen. Dus dat is dan best pittig. Maar een goed gesprek over de schoonheid van de donkere dagen voor kerst is toch een prachtig begin van de zondag. In de trein koffie gedronken en ontbeten. Heerlijk kalm kunnen mediteren. Want alleen in de trein ben ik blijkbaar nog veilig.  Ik heb de oudere dame opgezocht waar ik vorige week een kerstster voor de deur had achter gelaten. Ze verkocht vroeger de sigaartjes aan mijn opa. Omdat ze de kerkdienst niet wild...

Ik stond vanmorgen tussen de uitgekotste pizza in het bushokje, waar iets was opgehangen dat ik blijkbaar moest zien! Vers van de pers: de aankondiging van het jaarlijkse vuurwerk/carbidfeest. Pal tegenover mijn woning. Dit is 1 van de knelpunten waar de hetze in het dorp mee heeft te maken. Ik behoor tot de klagers. Ik heb geen respect voor de drentse tradities . En dus is het elk jaar sport om zoveel mogelijk de grenzen op te zoeken en uit te dagen.  Ze worden dit jaar beloond voor al hun inspanningen om mijn leven zuur te maken, met niet 1 maar wel DRIE feesten! Dat is knap onderhandeld!  Ik denk dat die onderhandelingen afgelopen week hebben plaats gevonden, omdat ik er een droom over heb gehad. Ik schreef er over, hier op de blog. Bijzonder dat de gemeente zo graag onderhandelt met de jeugd. Dat lukt ze blijkbaar beter dan met mij. Ik kan voor het zoveelste jaar achtereen van mijn uitkering een hotel zoeken. Ik had van dat geld ook kerstcadeautjes voor mijn dochter kunnen...

Ik heb er een helse nacht op zitten. Hij heeft een andere methodiek, schreef ik al. Hij begint niet gelijk, maar wacht tot ik in slaap ben. En zet dan dat apparaat (wat het ook moge zijn) steeds een beetje harder. Het is moeilijk om vooral mijn hoofd tegen de heftige trilling/pulsering te beschermen. Ik sta na zulke nachten op met heel erge hoofdpijn. Ik heb ook weinig geslapen. Want als ik probeer uit te slapen, gaat hij 's morgens ook nog even verder.  Dit gebeurt dus altijd tegen het weekend omdat ze mijn weekenduitjes, waar ik de hele week naar uitkijk, kapot willen maken. Dat doen ze door mijn slaap tegen het weekend nog erger te verstoren dan anders.  Door intimidatie bij de bushalte of in het openbaar vervoer. Van alles. Ik heb het allemaal afgelopen jaar al beschreven. Ik hoef het niet weg allemaal in detail te herhalen, neem ik aan.  Vandaag gaan we kijken naar wie er achter deze afrekening zit. Is het echt de buurman? Of is hij gewoon ingehuurd voor de job? Wie ...