De brieven waar nooit antwoord op kwam

De hele nacht weer blootgesteld aan de Boiling frog-behandeling van de buurman. Op donderdagnacht gaat hij altijd het ergst tekeer, dus dat komt komende nacht. Ik vraag me af waarom donderdagnacht zijn speciale wraaknacht is. Waarom donderdag? Wat is er met donderdag?  Ik schreef al eerder dat een homeopaat 2 jaar geleden de indruk had dat ik 'low vibrational energies' op me af gestuurd krijg, zoals dat zo mooi in het engels heet. Ik heb die indruk ook wel eens gehad, maar het van me afgeschud. Ik kan en wil niet geloven dat mensen dit echt doen. Ik kan en wil niet geloven dat mensen zo slecht zijn. En bovendien dom. Omdat alles uiteindelijk terugkeert naar henzelf. (wat ook gezien wordt in de tarotreadings die ik volg) Bovendien lijkt het mij niet slim om te vechten met iemand die zo verbonden is met God de Vader. Want Mijn Vader gaat een keer ingrijpen. Als Hij dat niet al gedaan heeft.  Anyway, ik ben door haar opmerking over donkere magie wel gaan nadenken en gaan zoeken n...

Ik had, voor ik thuis kwam en de brief van het Vik in de bus vond, het gevoel dat mensen probeerden om mijn vertrouwen te winnen. De bedoelingen lijken goed. Maar anderen zitten de vooruitgang tegen te werken. Ik probeer intuïtief te voelen wat de situatie is, omdat ik geen logische verklaringen meer heb voor wat ik meemaak. Er is een groep mensen die me wel wil helpen. En er is een groep die dat saboteert. Die elke stap vooruit lijken tegen te werken en mij steeds opnieuw uit mijn tent lokken op het moment dat er een doorbraak lijkt te komen. Wbt de klacht bij de politie: die was maanden geleden al ingetrokken. Een dag of wat nadat ik de klacht had ingediend. Omdat ik dacht: het heeft geen zin, je weet hoe ze 'daar' zijn. Probeer te accepteren dat je door die mensen constant uitgelachen word, blijf netjes, want je hebt ze nu eenmaal nodig . En dan krijg ik na maanden ineens weer zo'n rare brief. Over bureau Emmen. 😟😔 Er is niemand die de leiding lijkt te hebben. Wat ik m...

De buurt is stil. Erg stil voor een herfstvakantie. Vorige week had ik ineens weer de hele bubs met schreeuwers en schoppers onderaan de flat. Alsof ze de vakantie kwamen aankondigen: daar zijn we weer!   Na het weekend bleef het echter stil.  Het gekke is dat het dus overal stil is. Geen enkel kind in geen enkele straat. Ik liep gisteren ivm een afspraak door het halve dorp en nergens zie je kinderen touwtje springen, verstoppertje spelen, fietsen, rolschaatsen, hutten bouwen, knikkeren, hoepelen, hinkelen, tikkertje doen. ALS er buiten gespeeld wordt, dan is het ALLEEN bij mij, blijkbaar. En gaat dat gepaard met enorm gekrijs.  Als ik zo'n kinderhaatster ben (was de vorige buurvrouw die weggepest werd dat dan ook?) en als het hier gaat om het welzijn van het kind, waarom zie ik die kinderen dan niet in de voor hen gebouwde speeltuinen? Of op de trapveldjes? Waarom kiezen ze dan niet een keer een andere straat uit om te gillen? Waarom is het altijd: of hier of nergens?...

Oorlog. Defensiedorp.  Bestaat er een link tussen het één en ander? Tussen de intimidatie die ik meemaak, mijn activistische verleden en dat ik in een defensiedorp woon, terwijl de derde wereldoorlog voorbereid wordt?  Zoals de helikopters. Ik heb me vannacht afgevraagd of ik het wel moest delen, maar dit speelt al een paar jaar. En het is zo opvallend, dat ik het niet kan verzinnen. Ik neem iets waar dat niet waar kan zijn en dat als het wel waar is, zeer bedreigend is of in ieder geval bedoeld is om mij te bedreigen.  De eerste keer dat het gebeurde was toen ik nog op de fiets boodschappen haalde in Steenwijk. Via Kallenkote. Dus door het bos, langs defensie. Het moet geweest zijn tijdens of vlak na de covid. Er steeg daar een helikopter op. Op zich niet zo gek, bij defensieterrein. Want er wordt daar geoefend. Maar deze begon mijn pad te volgen. Heel laag bleef hij boven me hangen en volgde mijn weg. Ik herinner me nog dat ik er voor ben afgestapt om om hoog te kijken,...

Dus volgens Fleur Agema zitten de Navo en de NCTV achter die pl*ndemie. Connecting the dots, zoals dat in het Engels heet (omdat ik even het Nederlandse gezegde niet weet) begin ik te begrijpen waar ik mee te maken heb:  De shadowbans. De aanvallen van trollen op verschillende sociale media. Het van linkedin afgegooid worden. En er ook niet meer op mogen. De hack door 'de overheid'. (volgens een software-specialist) Het verstoren van mijn blogs, zelfs een onschuldige tekeningenblog. Functies die ineens niet meer werken op blogger. Zodat ik geen tekeningen, video's of foto's meer kan delen. Heftige storingen op de computer met een automatische spellingscontrole die soms gewoon helemaal zijn eigen gang lijkt te gaan en mijn teksten verknoeit. Terwijl iedereen die mij al langer volgt, weet dat ik heel precies ben met tekst. Met spelling. Ook met grammatica. De rare telefoontjes van onbekende mensen die over voorkennis leken te beschikken tijdens de pandemie. Constant polit...

Ik stond vandaag bij een demonstratie waar o.a Kees van der Pijl een toespraak hield. Hij vertelde dat Fleur Agema haar mond voorbij had gepraat door toe gegeven dat de NAVO achter de c*v*dmaatregelen zat. Uitgevoerd door de NCTV. De NCTV, dacht ik. Dat zijn dezelfde die IK achter me aan heb! Het was net alsof het kwartje viel. Ineens wist ik het. Ik bid al langere tijd of ik mag zien wie ik van de overheid op me heb jagen. Ik weet in ieder geval zeker dat mijn computer/phone is gehackt door de overheid. Want dat is gezien door een soft-ware-deskundige. Maar ik heb het gevoel dat er ook anderen aan het klooien zijn. Die hack gebeurde door iemand die in mijn mailbox een email begon te tikken, waar ik dus naar zat te kijken. Zonder dat ik ook maar 1 toets aanraakte! En het bericht dat getikt werd, was bedoeld voor mij. En dat was iemand die zich voordeed als mijn buurman. Ik heb toen direct de politie gebeld, omdat ik nog nooit in mijn leven zoiets engs had meegemaakt. De politie deed er...

Nee, dat valt niet mee. Om vier uur in je slaap gestoord worden en dan helemaal total loss toch weer de deur uit. Ik heb nog wat geslapen in de trein. En een superfijne dag gehad in de plaats van mijn opa en oma, waar ik in gesprek raakte met mensen die mijn familie kenden! 😊 Genoten van het mooie weer, van koffie op de markt en mijn hart opgehaald aan de mooie jeugdherinneringen. Ik kom aan in het dorp, zie het tuig al staan, stap uit, gris nog snel mijn telefoon uit mijn tas om direct 8844 in te toetsen en daar begin het weer. Nagroepen worden, uitgescholden worden, achterna gezeten worden. Zodra ze zien dat ik de telefoon aan mijn oor heb,  taaien ze af.  Het vervelende is alleen dat ik nu al een paar keer zo bevroren was van de stress op het moment dat ik met de bus aankom in het dorp, dat ik black-outs krijg en dan niet meer weet of ik wel heb uitgecheckt. Omdat ik gewoon een moment even niet meer weet waar ik ben of wat ik aan het doen ben. Dus dat kan wel eens een duur...

Ik ben 3 dagen ziek geweest van uitputting van het weekend. Echt heel ziek. Vandaag kon ik dan eindelijk weer wat boodschappen halen, want aan het eind van de maand zijn de kastjes toch wel erg leeg. Het was mooi weer. Er was weer geld, dus bij uitzondering naar Meppel voor boodschappen.  De zon leek vandaag wel goud. De blaadjes kleuren zo mooi. Maar ik voelde me nog steeds erg slap. Bij de bushalte een klein groepje raddraaiers. Ze waren niet vervelend naar mij, maar naar elkaar. Vluchtelingenkinderen. Ik kende deze nog niet. Op de terugweg kom ik ze weer tegen. Nog net zo opstandig en recalcitrant. Vooral de jongste kreeg er van langs. Die leek te worden gepest. Ik raakte met ze aan de praat. Zoals meestal met die groep, omdat ze mijn button  met de Palestijnse vlag zo mooi vinden. Ik vroeg of ze pas in het dorp woonden. Nee, ze waren alleen maar op bezoek bij familie. En de jongste, die was geadopteerd. Zijn ouders waren dood. We zaten inmiddels met z'n allen op de stoepra...

Ik hoop heel erg, als ik de kans krijg terug naar de randstad te gaan, dat 'de moeder des plattelands', met haar piratenzenderaanhang op haar platteland blijft en zich niet bemoeit met hoe mensen in de stad wensen te leven. Als je zo tegen de randstad aanschopt omdat je vindt dat jij alles beter weet en beter doet, blijf dan ook op je platteland!   

Ik geef het altijd netjes aan bij het maken van afspraken: liever niet 's morgens, want ik ben er 's morgens het slechtst aan toe. Dat schijnen fibromyalgie-patienten ook te hebben. Na twaalven heb je even een paar uur dat je je redelijk normaal voelt. En na vieren kak je weer in.  Als ik dus in het weekend weg wil, op tijd, dan vraagt dat een hele goeie planning om het voor elkaar te krijgen. En het gaat altijd gepaard met een enorme terugslag van onbeschrijflijke pijn en moeheid. Het is een offer. Maar tegelijkertijd krijg ik er ook heel veel voor terug. Namelijk: ontspanning. (mijn schouders gaan voelbaar omlaag, aan de andere kant van het land) Plezier. Menselijk contact. Afleiding van de zorgen.  Daarna ben ik dagen aan het bijkomen.  Dus dat ik bij afspraken vraag om hier rekening mee te houden, heeft een reden. Ik doe dat nu al jaren: honderd keer alles uitleggen. En dan toch nog steeds niet luisteren. Vanmorgen gaat om een uur of negen mijn bel! Ik spring in pani...

Het gaat met mij echt niet goed. Ik ben ontzettend uitgeput en heb ongelooflijke pijn, die ik niet meer op kan vangen omdat ik door de slaapverstoring mijn yoga ook nu kwijt ben. Ik zie nog geen tekenen van hulp, geen huis, geen uitweg. Ik heb geen maanden meer. Maar ik moet het onmogelijke volhouden en dat kan ik niet alleen. Ik heb hier God bij nodig. Tijd om die band meer aan te knopen, actiever aan het werk te gaan met de christelijke spiritualiteit waar ik ooit voor had gekozen. Trouwens: mijn oude buren in Harlingen beginnen het te zien. "Je ziet er moe uit. En je kleurt van inspanning helemaal rood." Praten is al heel erg inspannend, dus ik ben constant rood en ook zweterig. Ik ben vanmiddag half slaapwandelend thuis gekomen. Uitgeput van een weekend praten. Hoe gezellig het ook was. Anyway, ik ben me al een tijdje aan het oriënteren op verschillende kerken. En aangezien het voor mij niet veilig is om in mijn eigen streek naar de kerk te gaan, maar ik ook te ver weg wo...

Dat ik vroeger zo gepest werd, dwz toen ik in Meppel woonde, had o.a te maken met mijn liefde voor sprookjes. Ik ben mijn hele leven met sprookjes bezig geweest. Die liefde was er al als kind. Ik verzamelde ze ook, uit alle windstreken. Ik legde plakboeken aan met verzamelingen van kaarten met sprookjes. Mede daardoor denk ik, werd ik mijn hele leven geassocieerd met heksen of werd ik in de antroposofische hoek geduwd. Want dat was het enige wat mensen kennen. En In Rotterdam vonden mensen het misschien nog wel aandoenlijk. Die Sabine met haar sprookjes. Als een nooit opgroeiend kind dat je niet helemaal serieus moest nemen. Maar eenmaal in Drenthe barstte het geweld los. Deels uit jaloezie, om mijn kleurigheid, authenticiteit (ook zo'n uitgekauwd woord, tegenwoordig) en naïviteit. Maar er waren ook veel mensen die er aanstoot aan namen vanwege hun orthodoxe religiositeit en alles wat ik deed associeerden met de duivel. Zoals ze ook aanstaat namen aan mijn yoga en de vedische handa...

  Wakker geworden omdat hij weer aanvalt. Op het hoofd.  Heel erg ziek. En uitgeput.  ------------------------------------ 10.29 uur. Hij ging door tot 9.00 uur of 9.30 uur, schat ik. Al was het de rest van de nacht en ochtend iets lichter. Alsof hij dat ding gewoon onder me laat draaien en dan zelf naar bed gaat.  De rest van de pesters zijn stil. De straat lijkt wel uitgestorven. Hij neemt nu als enige wraak, lijkt het. Wraak voor de rest die blijkbaar het zwijgen opgelegd krijgen. En de wraak is hard. Heel hard. Ik ben zo'n wrak dat ik absoluut niet in staat meer ben te verhuizen. Dus als dat het doel was, dan ben je je doel nu definitief voorbij geschoten.  Hij zit dus in het buurtpestgroepje. Dat is duidelijk. Maar tegelijkertijd staat hij daar buiten. Want hij werkt als een pro. En dat doet hij al 4 jaar. Als er een onafhankelijke onderzoeker meeleest: als je aan dit draadje gaat trekken, trek je een beerput open aan corruptie.  Mensen die denken dat ...

Ik ben ziek van uitputting. Hart is vandaag even rustig. Maar dikke buiken en koortsachtige warmte. Al een paar weken. Het voelt alsof mijn ingewanden weer ontstoken zijn. Ook veel eczeem. Ik kan bijna niks meer. Ben blij als het lukt om te douchen, tanden te poetsen en eten te maken.  Ik ben nog steeds aan het zoeken wat hij op mij richt. Ik zou het willen omschrijven, met alles wat ik weet (en dat is heel weinig), als een beam van ultrasound. Het is een frequentie. Ik denk dat het geluid zonder geluid is, iets dat alleen uit trilling bestaat. Zoals de bastonen uit een speaker, die je ter hoogte van je maag kunt voelen.  Ik vond net dit filmpje over radiologie en MRI. Het lijkt op wat ik beschrijf. De schematische weergave van de beam. Ik weet dat hij ook in mijn huis is geweest en ik hoef er dus geen geheim meer van te maken dat ik de 'Focal zone' heb onderbroken. (nee, ik zeg niet hoe) Maar dat neemt niet weg dat de trilling me nog steeds bereikt. Trilling die waarschijnli...

Ik zie verschrikkelijk tegen de nacht op en snap niet waarom ik al een jaar smeek of iemand me hier uit wil halen en dat desondanks niemand iets doet.  Soms doet hij alsof hij er niet is en waan ik me even veilig. Maar net als je denkt dat je kunt ontspannen, gaat dat apparaat weer aan. Dat kan op elk willekeurig moment. Op elke plek in huis. Hij weet precies waar ik mij bevind. Zelfs als ik heimelijk mijn matras naar een andere kamer verplaats. Hij weet het. Hoe hij het weet, weet ik niet. Maar hij lijkt alles te zien.  Zijn auto staat er niet. Dat is onderdeel van zijn spelletje om mij gek te laten lijken. Want ik heb het apparaat al gevoeld. Hier. Achter de pc. Ik voel dat het eerst aan de druk op mijn oren. Die toeneemt. En mijn hart.  Dit is een pro. En het is een psychopaat. Een psychopaat die een kat en muisspelletje speelt en zich heel zeker van zijn zaak voelt. Hij kan hier alleen mee doorgaan, omdat hij weet dat hij back-up heeft. Dus er zijn meer mensen bij bet...

Ik heb ondragelijk pijn. Kan iemand mij hier uit halen?😢 Haal mij uit dit horrorhuis. Met die kakkers van de VVE, die letterlijk over lijken gaan.  Haal mij uit dit dorp. Uit dit deel van het land. 

Het is 5.08. Ik heb nog geen uurtje geslapen. Sinds 2 nachten word ik weer vol in de stress gejaagd door de benedenbuurman met de 'trillingen'. Ik ben helemaal op van 2 nachten niet slapen. En trillingen die op mijn lichaam worden gericht. Het put me uit. En ik was al uitgeput. Geen signaaltonen. Geen gegooi met dingen. Hij is stiller dan OOIT! Net alsof er helemaal niemand onder me woont. Zodra ik naar bed ga....begint het. Komt hij tot leven. Ik weet nog steeds niet wat het is. Maar als je daar uren in ligt, ga je zelf ook trillen. De trilling gaat in je hele lichaam zitten. Soms voelt het alsof ik een hersenschudding oploop. Wat is er sinds 2 nachten gebeurd, dat zijn 'patroon' weer veranderd is? Welke redenen heeft hij om opnieuw zo ver te gaan, dat ik echt denk: als dit nog 1 week duurt, dan ben ik er niet meer. Ik word letterlijk vermoord in mijn eigen huis. Zonder wapen. Zonder uiterlijke schade. Zonder bewijs. Zonder getuigen. Op mijn blog heb ik er over geschre...