De brieven waar nooit antwoord op kwam

Ik zag dat ik op Facebook heimelijk begluurd word door Drentse zorgverleneers van oa buurtzorg. Ik werk niet meer samen met Drenten. Vooral geen plattelandsvrouwen. De gereformeerdheid druipt er vanaf. Zij zullen wel even bepalen wat JIJ nodig hebt, alsof je behalve 'gek' ook nog achterlijk bent.  Tante Ans, in het boek van Saskia Noort, doet zo erg denken aan al die wijven hier op het platteland. Bertha Hessels. Anja en Ineke van de Wonne. Hoe christelijker, hoe valser. En ze werken allemaal in de zorg, omdat ze denken dat ze dan goed doen. (en omdat ze niet met zichzelf aan het werk hoeven) Maar ze breken alleen maar mensen af. Ik denk dat Jezus zich omdraait in zijn graf (oh nee, hij was opgestaan, dat is waar ook) als hij zou zien wat die wijven met hun 'hbo' allemaal aanrichten.  Ik ben blij dat ik een wild wijf uit de randstad ben. NOOIT meer Drenthe. Ga maar lekker met z'n allen kniepertjes bakken en spruitjes koken! Ik heb andere dingen te doen. Kunst maken ...

Elke keer als ik aangeef te willen stoppen met bloggen, worden de aanvallen erger. Hij ging tekeer vannacht! Niet normaal. Enorm agressief. Het rare is dat niemand in de flat iets hoort. Behalve als het mij een keer teveel word en ik met iets terug gooi, dan ineens klaagt de hele flat steen en been.  Ik snap dat ik uitgedaagd word en dat men mij in een val probeert te lokken. Want zij zijn met elkaar en ik ben alleen. Zij getuigen ook voor elkaar, maar ik heb niemand die getuigt voor mij. Woonconcept maakt daar ook gebruik van, door steeds te zeggen dat iets er niet is als er geen getuigen zijn. Waarmee ze al jaren het pesten steunen en aanmoedigen, want pesten gebeurt meestal in groepsverband en degene die gepest wordt is de eenling.  Hij wisselde vannacht het 'apparaat' af met het gooien of slaan van harde voorwerpen. Een enorme kabaal, gekletter. Midden in de nacht. Heel weinig geslapen, terwijl ontzettend moe van mijn reis op bed lag en al vrij snel bezig was in slaap te v...

Ik vrees dat ik de kans niet krijg om in rust met mijn gezondheid bezig te zijn en mijn blog af te sluiten. Dit is TE belangrijk: Ik had gisteren al een boodschap gehaald en toen viel mij hier op de gang al de penetrante afvallucht op. Dit is geen flat met galerijen, maar met binnengangen waaraan de appartementen liggen. Net als in een bejaardenhuis. (wat het ook is. Een huis vol roddelende bejaarden) Hoewel ik geen fijne buren heb, maar pesters en stokers, is het geen asoflat en ik heb hier in de 12 jaar dat ik hier woon, nooit viezigheid meegemaakt. Niemand gooit hier afval neer of dat soort dingen. Op 1 na. Dat was een mevrouw die de luiers van haar baby op de gang donderde, zodat ze zelf niet in de stank zat. Maar die wist zich bij iedereen ongelooflijk populair te maken en is inmiddels pedicure in Meppel.  Het is deze week voor het eerst dat ik die rottige, weeïge afvallucht ruik en die komt zeer beslist niet uit mijn huis, want ik ruim elke week heel netjes mijn afval op. Ook...

Hij wordt agressiever. Ik krijg dat ding nu de hele avond op me gericht. Ook als ik niet naar bed ga. Vandaag ging hij ook de hele ochtend door. Dus ik ben er maar uitgegaan. Het is bijna weekend. Richting het weekend is hij altijd agressiever, omdat ik in het weekend haatdorp Havelte ontvlucht. En dat moet gesaboteerd worden. Dat doet hij door me richting het weekend zoveel mogelijk uit te putten. (alsof ik niet al kapot genoeg ben) Ik heb pijn. Niet alleen omdat ik weinig slaap. Maar ook omdat ik uiterst ongemakkelijk in bed lig, omdat ik mezelf in bed moet proberen te beschermen. Mijn ogen zijn ontstoken, mijn darmen zijn ontstoken en mijn lever voelt opgezwollen. Die kan ik in mijn ribben voelen drukken en dat doet pijn. Ik ben bezig dood te gaan. Ik weet het en ik voel het. Ik had een gekke droom, tussen slapen en wakker zijn in: de hele Waddenzee liep leeg. Alsof iemand de plug eruit trok. Ik zat in een boot die in 1 keer op de bodem lag. Plof. Ik stapte uit en liep over de zeebo...

Slapen als hij slaapt, gaat beter. Maar nu is het wel bijna half twee. Moet de dag voor mij beginnen. Dus tegen de tijd dat ik normaal gesproken lunch, begin ik aan het ontbijt. En moeten alle supplementen voor maag en darmen nog worden ingenomen. Ik ging laat naar bed. Hij begint al om half 11 's avonds met zijn defensie-hi-tech. Ook als ik nog niet op bed lig. Het maakt dus niet uit wat ik doe. Kan maar beter weer gewoon op tijd naar bed gaan. Want die vuile klootzak stopt toch niet.  Zijn wraak is erger als ik over bepaalde onderwerpen schrijf op Facebook. Hij vindt het heel vervelend als ik VVE-Veenstede noem, vooral in combinatie met politie en defensie. Soms verliest hij in zijn spelletjes ook zijn volledige zelfbeheersing en gaat los als een wild beest. Het voelt alsof ik op een draaiende wasmachine lig. Dat is wat ik bedoel met die trilling. Het is alsof mijn bed op een wasmachine staat. Niemand zou kunnen slapen. Ik dus ook niet. Ik ben dus niet 'gek'. Mijn spasmen...

Vannacht weer in mijn slaap gestoord. Maar hij wordt stiekemer. Hij is duidelijk meer op zijn hoede. Ik moet heel snel dit huis uit, want ik breek steeds meer af. Ik voel me ziek en mijn darmen zijn slechter dan ze 7 jaar geleden waren. Ik kan niks eten zonder er last van te krijgen.  Ik zag een bericht voorbij komen dat Oekraïne, na alle miljardensteun uit de EU, de gaskraan dicht draait en dat de gasprijzen weer omhoog vliegen. Ik waarschuw al heel lang dat de lasten in dit huis te hoog zijn. Zelfs de sociale dienst van de gemeente westerveld waarschuwde 12 jaar geleden dat ik dit huis NIET moest accepteren. Tegelijkertijd werd ik door andere instanties, te weten jeugdzorg, gedwongen om het huis wel te accepteren. Omdat ze anders mijn kind bij me weg zouden halen. Het zou...tijdelijk zijn. Dit wordt het dertiende jaar.  Ik ben vorig jaar 4 maanden bezig geweest om een rekening voor de krankzinnige hoge servicekosten af te betalen. De kosten in dit huis zijn te hoog voor iema...

De-he-le-nacht!😞 Het was wraak. En ik wist dat die ging komen. Ik ben er om half vier maar uit gegaan, om wat te eten. Ik slaap voortaan overdag, als hij ook slaapt. Dat is de enige manier om wat rust te krijgen. Ik kom daardoor alleen in de problemen met mijn supplementen voor een kapot maag-darmstelsel. In ieder geval weten we nu dat het stuk dat ik op Facebook schreef over het Theehuis RAAK was. En dat die vent beneden en deze familie met elkaar te maken hebben. Is het ook een verklaring voor de techniek (defensie-apparatuur? Defensie ligt vlak achter het theehuis) die ik 's nachts op me af krijg? Omdat het stuk blijkbaar een voltreffer is en ik ook gelijk de porno-accounts weer achter me aan heb, verplaats ik het bericht naar hier. Voor de mensen die mijn zaak onderzoeken. (wat volgens de tarotreadings gebeurt) Zodat je weet waar je moet zoeken, als ik er binnenkort niet meer ben. Ik kom nu 15 maanden niet meer aan een normale nachtrust toe. Tenzij ik een nachtje boek in een B...

Hoe een wandeling naar de bushalte er  voor mij uitziet: Normaal verlaat ik alleen in het weekend in alle vroegte het dorp. Dan is het nog donker en stil op straat. Ook dan heb ik ramptoeristen langs rijden die me helemaal nakijken alsof ik de lokale kermisattractie ben. Op op zaterdagochtend om half 8, als het nog donker is, word ik in de gaten gehouden door de afvalinspectie , die zodra ze me bij een afvalbak zien staan, komen controleren of ik daar niet iets in weggooi. Stiekem. Maar als ik op maandagmiddag vertrek, op klaarlichte dag, dan is het pas echt de hel! Zodra ik mij op straat begeef, rollen hun ogen bekant uit hun kop. Daar gaat de lokale circusbeer, die we al jaren met z'n allen jennen! Hoe ziet ze er nu weer uit?  Zelf zijn ze een toonbeeld van goed fatsoen en gladgestreken truttigheid. Een wandelend stel krijg ik achter me aan. Ik zet flink de pas erin om er aan te ontkomen. Maar zij zetten ook de pas erin. Ze blijven achter me aanlopen, ook als ik afsla, ...

Hele fijne dag gehad in Rotterdam. Me veilig en 'thuis' gevoeld. Maar mij realiserend dat dat niet eerlijk is, omdat boodschappen doen in Rotterdam iets anders is dan wonen in een armoedige rotbuurt, in een uitgewoond, gehorig huis met een gezin van tien naast je waar ze elkaar slaan. Maar vergeleken bij wat ik al 25 jaar in drenthe moet doorstaan, was mijn leven in Rotterdam de hemel op aarde. Ik had er de beste tijd van mijn leven. En ik ben er dankbaar voor. Want ik kan me daar nog steeds mee verbinden en mijn hart er aan ophalen. Ook al liggen ook daar overal pijnlijke herinneringen tussen het zwerfvuil op straat. Die me zomaar ineens aan kunnen vliegen. Mijn wandeling langs de Maastunnel bijvoorbeeld: ik werd overvallen door de geur en de smaak in mijn mond van anesthesie. Alsof je zomaar terug de tijd in glijdt en als elfjarig meisje net het kinderziekenhuis uit komt. Met het weeïge gevoel nog in mijn maag. Dat zijn best heftige ervaringen. Heel erg levendige herinneringe...

 Na 5 nachten zonder trillingen te hebben geslapen, begon die eikel van beneden vannacht weer met zijn spelletjes. Hij begon om 12 uur 's nachts met het keihard dichtgooien van een deur: KLENG! Toen ik in bed lag ging dat door met ondefinieerbare geluiden alsof iemand expres iets tegen het plafond (mijn vloer) aangooide. Een voorwerp dat onder mij hard op een verharde (gietbeton, in strijd met de door VVE-Veenstede opgestelde huisregels) vloer werd gesmeten. Tik- en 'plop'geluiden. Het is moeilijk te beschrijven.  Daarna ging het trilling-zendende apparaat weer aan. Steeds harder en harder. De hele nacht door. Ik ben helemaal gebroken. Mijn hele lichaam doet zeer. Van top tot teen. Mijn ogen, die de afgelopen dagen rustiger waren geworden, zijn opnieuw ontstoken. Mijn oren zitten weer helemaal dicht. Dat laatste is lastig, omdat ik vandaag een aantal telefoontjes moet plegen, maar niemand kan horen op dit moment. Dit is het derde jaar waarin ik door die vent word aangevalle...

Het oude jaar is heel fijn afgesloten in een hele gezellige B&B. Met een superknus kamertje en een normaal bed waar ik 3 nachten gewoon normaal (maar voor mij is normaal niet meer normaal) in heb kunnen slapen. Heerlijk.  Ik was de enige gast, dus ik had de hele B&B min of meer voor mezelf. De gêne die ik voelde mbt mijn darmen was dus niet nodig, temeer daar mijn darmen spontaan normaal begonnen te doen. De eigenaar van de B&B was zo coulant dat ik gebruik mocht maken van de keuken om zelf wat normaals te kunnen koken. Zodat ik niet uit hoefde te eten, wat weer geld bespaarde.  Behalve dat ik eindelijk weer kon slapen, heb ik elke dag normaal kunnen wandelen, boodschappen kunnen halen, een museum bezocht, met iemand afgesproken voor koffie. Gewoon gezellig. Zat lekker dicht bij winkels, waaronder een ekoplaza. Niet 1 keer lastig gevallen met vuurwerk of wat dan ook.  Ik heb getekend, gelezen en naar oude sagen en legenden geluisterd. Tot oudjaarsdag ineens de...