De brieven waar nooit antwoord op kwam

Dag, Op zaterdag 13 januari besloot u, gemeente Westerveld, samen met de politiechef van bureau Meppel, dat de politie met geweld mijn huis binnen moest vallen. Gelukkig was ik niet thuis.  Toen ik thuis kwam die avond, van een dagje winkelen met een vriendin, ontdekte ik pas wat er gebeurd was. De politie had een briefje op de deur gehangen bij wijze van groet of afzender. In het briefje stond de mededeling dat ik de sleutels van het nieuwe slot op kon halen op het bureau van Meppel. Gelukkig had hometeam een sleutel in de brievenbus achtergelaten van het nieuwe slot, anders had ik niet eens mijn huis in gekund. Het was ‘s avonds vrij laat. Zoals u weet heb ik geen auto. En rijdt de bus maar 1x per uur. Nog diezelfde avond, nadat ik mijn bevindingen op linkedin had gedeeld, dat u blijkbaar erg goed volgt en beter leest dan mijn emails aan u, stonden er 2 agenten voor de deur om uit te leggen waar ik deze inval aan had te danken: de agent die blijkbaar de leiding had, had geprobeer...

Zonder enige reden werd er een huisbezoek geeist met wijkagent. Dit heeft uiteindelijk niet plaatsgevonden. Omdat ik een enorme ophef hierover heb gemaakt. Daarna kwam er nog een dreigbrief van de burgemeester. Ook zonder reden. Noot antwoord op mijn brieven gekregen.  4 Juli 2023, Havelte Geachte mevrouw, meneer, hierbij dien ik een klacht in over uw dreigende brief van enkele weken geleden. In die brief nodigde u uzelf uit voor een huisbezoek, samen met de wijkagent. Iemand zou zich over mij beklagen. Wie, dat mag ik blijkbaar niet weten. Al kan ik het zo wel raden. Er zou sprake zijn van overlast.   Het is abnormaal om bij een klacht van overlast gelijk met zo’n dreigbrief te komen en toegang tot mijn woning te eisen. Voordat je met een wijkagent op huisbezoek gaat, zet je eerst tussenstappen.  Zoals een woonconsulent die opbelt en vraagt:  “Hee, Sabien, hoe is het met je? Ik heb iets vervelends dat ik met je moet bespreken. We krijgen klachten van iemand uit de f...

Met deze heb ik het meeste moeite. Dat je kapot gemaakt wordt door stalkers en intriganten en het hele plattelandspatriarchaat van ZW-Drenthe is nog tot daar aan toe. Maar als je je verlaat op iemand die zich jaren voordoet als een vriend, wiens adviezen je opvolgt en die je vervolgens in de dikke shit laat zitten.....onvergeeflijk. Er is nooit antwoord gekomen. Niet op de eerste email, met vraag om gesprek. En niet op de tweede. En dat maakt NOG woedender dan ik al was. Ik had er lange tijd geen ruimte voor omdat ik zo aan het overleven was. Tot ik die man vorig jaar ineens bij toeval tegen kwam. Toen kwam alles omhoog.  Weet je, van psychopaten verwacht ik niet anders dan slecht behandeld te worden. Ik word er niet warmer of kouder meer van, wat ik ook op me af krijg voor shit. Maar dit soort mensen...die je toelaat in je hart, die zijn het ergst.  Een gewezen politie-agent, die ik ook in die functie leerde kennen, in mijn prinses-minima-tijd. Zijn g...

Kort nadat ik deze brief schreef, kwam de dreigbrief van de burgemeester. Ik vraag me een jaar later af of zijn agressieve reactie te maken had met deze brief. Dat hij bang is aansprakelijk gesteld te worden. En dacht dat dreigen zou helpen.  Betreft: zorgplicht Geachte heer, mevrouw, In 2012 ben ik door Woonconcept in appartementencomplex Veenstede gezet. Dat was niet mijn keuze, dat was een keuze die door anderen voor mij is gemaakt. De sociale dienst waarschuwde destijds nog, dat de woning te duur was. Het betekende ook dat mijn dochter weer van school moest. Ik kreeg te horen dat als ik de woning niet accepteerde, mijn kind bij me weg gehaald zou worden. Dus toen ben ik maar gegaan. Het zou tijdelijk zijn. Maar dit is het elfde jaar dat ik hier woon. Er werd bij gezegd dat als ik nog 1 keer zou verhuizen, ik mijn kind kwijt zou raken. Maar er was de afgelopen 11 jaar niemand die ook maar iets gedaan heeft om mij hier thuis te laten voelen, welkom te  laten  voele...

Terzijde: als je een klacht indient tegen een gemeente, wordt dat van tafel geveegd met de mededeling dat de klachten over dingen gaan die jaren geleden zijn gebeurd, dus niet meer actueel zijn en dat ze die dus niet meer hoeven te behandelen. (dat is gebeurd met de gemeente Meppel)  Is het niet wonderlijk dat diezelfde soort gemeenten jarenlang vast blijven houden aan klachten over jou als burger, zonder dat er ooit aan waarheidsvinding is gedaan of zonder dat er hoor en wederhoor is gepleegd? Beste burgemeester de Jager, ik heb uw brief van 3 juli jl net ontvangen en vol verbijstering gelezen.  Ik zal deze brief komende week aan een jurist voorleggen. En opzoek gaan naar een getuige die bij een gesprek aanwezig kan zijn, zodat ik niet achteraf ook nog ervan beschuldigd word dat ik ambtenaren bedreig in gesprekken.  Dat is namelijk al eerder gebeurd. (zie jeugdzorgrapport) Ik heb niemand bedreigd. Er is nooit aangifte van gedaan en ik heb mij dus ook nooit kunn...

Ministry of Truth Chief city – Airstrip one T.a.v. mr O’Brien Betreft: Bijzondere opsporingsambtenaren 2-4-2023, Havelte “It was a bright, cold day in April and the clocks were striking thirteen.”  Geachte heer O’Brien, in het echt heet u natuurlijk anders. Maar u bent in mijn leven, wat O’Brien is voor Winston Smith. U bent alleen onzichtbaarder en ongrijpbaarder. Ik heb zelfs uw hele gezicht nooit gezien. Een onzichtbare vijand die achter de schermen aan de touwtjes trekt en alles en iedereen bespeelt, om er voor te zorgen dat het onrecht dat mij en mijn dochter is aangedaan, veilig in de doofpot blijft. Om alle stinkende zaakjes van lokale volksmenners die jaren naar uw pijpen dansten om mij als kritisch schrijfster te marginaliseren, te verbergen in een perfect geconstrueerd rookgordijn van vermeende stoornissen (die mevrouw Neuteboom niet mag weten), waarmee alles wat ze zegt ongeloofwaardig gemaakt wordt. Meneer O’Brien, of hoe u ook heet. Deze brief is voor u. Ook al weet ik...

Beste Anja, in februari 2012 ben ik 2 weken te gast geweest in Stoutenburg, toen ik door remigratie tussen wal en schip geraakt was en de verantwoordelijke gemeentes die zorgplicht hadden, niet thuis gaven. Ik bewaar ons ons verblijf bij jullie collega’s van stoutenburg warme herinneringen. Er was echter afgesproken dat wij maar twee weken konden blijven. Omdat we nergens anders in het land opvang konden vinden, heeft de leiding van stoutenburg ons doorgestuurd naar jullie. Ik denk dat je je nog wel kunt herinneren wie wij waren. Maar voor de zekerheid breng ik het je toch maar in herinnering, want je vangt natuurlijk ontzettend veel mensen op, het hele jaar. Het intakegesprek vond plaats via de telefoon met Ineke, toen ik nog in Stoutenburg was. Ineke klonk aan de telefoon al gelijk autoritair, onvriendelijk en kortaf. Ik was al aan het einde van mijn latijn en voelde dat dit geen goeie stap zou zijn. Stoutenburg dwong ons om bij jullie een plek te aanvaarden. Ondanks dat ik helemaal ...