"Wij worden hier ook gepest"

Vijf uur later dan normaal, ben ik toch naar de bushalte gegaan om er even uit te gaan. Even een frisse neus halen bij de zee. Daar hoef ik niet uren voor in de trein, dat kon nog net. Ik kom bij de bushalte en raak daar in gesprek met twee mensen. Over mijn boodschappenkar. Ik krijg er vaak leuke reacties op. Maar eigenlijk nooit van autochtonen. (nee, autochtonen zijn niet allochtonen. Die vinden mijn mand OOK altijd heel gaaf) Voor mij een meneer in pak en aan zijn zijde zijn vrouw. Of ik hier woon. Ik zeg met lichte tegenzijn "ja". Ik sta al in de verdediging klaar voor wat er gaat komen. Of ik hier ook vandaan kom. "Nee," zeg ik. "En u volgens mij ook niet. want u klinkt erg Rotterdams. " Smile! Wonen ze 1 dorp verderop. En inderdaad ook uit Rotterdam. Of ik het naar mijn zin hier heb. Ik zeg: "Nee. Ik heb heimwee." Ik dacht: nou komt het! Want altijd als ik zeg dat ik hier ongelukkig ben, dan roept de ander hoe geweldig het hier is. Ik ben er aan gewend dat ik de enige ben die zeurt, zeikt en klaagt. Jammer dan. Dat is hoe ik het voel. Het was niet mijn keuze, om hier te wonen. 

Maar ze knikten heftig: "Wij ook! We waren laatst weer in Rotterdam en we wilden zo terug. Ondanks dat alles daar ontploft en ondanks de schietpartijen." 

Ik zeg: "Liever die ontploffingen en die schietpartijen dan dat getreiter hier." 

"Wij worden ook gepest. Al jaren.....Jongeren.......Eieren tegen de ramen.....We zijn heel erg alleen."

Ik heb ze gelijk een hand gegeven en me voorgesteld. Niet met mijn reisnaam. Maar mijn echte naam. "Noem mijn naam nooit, want dan worden jullie gelijk tegen me opgestookt." 

Ze kenden nog meer westerlingen, ook in de gemeente westerveld, die ook gepest werden door de locals. En dat er altijd gezegd wordt dat je op moet rotten naar de randstad enzo. "Wat kom je hier doen?" 

Er viel een last van me af! Kilo's lichter ging ik die bus in. HET LIGT DUS HELEMAAL NIET AAN MIJ! Ook deze mensen hadden niks aan de politie. Nee, logisch. Die beschermen de eigen gemeenschap. Want daar komen ze zelf uit. Als ze echt op zouden treden tegen pesten en stalking, zouden ze zelf gedonder krijgen met deze bevolking. Want het zijn gewoon heel erg intimiderende mensen. 

Ze doen net alsof IK gevaarlijk ben. Maar ik val anderen niet lastig. Ik breek ook niet bij mensen in. Ik houd mensen niet uit hun slaap. Ik. rijd niet achter mensen aan. Bekogel ze niet met vuurwerk. Enz. enz. 

Het voelt alsof ik vanmorgen bij de bushalte een oude jas heb afgelegd. Ineens was het helemaal klaar! Ik ben helemaal, helemaal, helemaal, helemaal KLAAR met drenthe en de Drenten. Met al die dorpen in de hele wijde omgeving. Van de kop van Overijssel tot ver in de achterhoek: ik ben genezen van het platteland. Ik ben helemaal klaar met al die autochtonen die denken dat hun dorp van hun alleen is. Ik ben klaar met die volksheid, de platheid, het kuddegedrag. En klaar met hun politie en al die gemeentefiguren die niet verder komen dan: "dat is uw eigen verantwoordelijkheid." 

Hoe durf je iemand die ziek is 12 jaar aan haar lot over te laten en ook nog eens verder de vernieling in te treiteren en dan na 12 jaar, als iemand d'r eigen lichaam niet meer voelt van uitputting te zeggen dat alles haar eigen verantwoordelijkheid is??? 

Ik ben helemaal klaar met die gemeente westerveld. Helemaal klaar met die veldkei-buurtwerk-welzijn-mensenwerk-figuren en de politie...... Al steken ze de hele boel in de fik, het kan me niet meer verrotten ook. Maar ik laat me niet verder kapot maken, intimideren, afzeiken en vernederen. Ik ben er gewoon KLAAR mee. Klaar met dat hele volk, klaar met hun pestcultuur, klaar met hun bekrompenheid en hun mensenhaat. 

HET LIGT NIET AAN MIJ! ZE PAKKEN OOK ANDEREN! 

Op het station in Meppel kleefde een sticker van extreem-rechts op het bord van perron 3. Waar de treinen aankomen uit het westen. Het liet in 1 oogopslag zien in wat voor oord je hier met de trein aankomt. En hoe hier wordt gedacht. Dit is de thuisbasis van boer en burger. En nu ze in Den Haag zitten, samen met die Wilders, voelen ze zich nog meer gesteund en worden ze nog recalcitranter! 

Maar ik heb een heerlijke dag aan zee gehad. In de mooiste stad van het land. (Rotterdam komt op een goeie tweede plaats!) Ik heb mijn kaarsje gebrand in de kerk. Gemediteerd. Heerlijk aan het water naar de bootjes zitten kijken. Wat boodschapjes gehaald. Gegeten. Maar veel te weinig. Er gaat bijna niks meer in. 

Hoe het verder moet: ik weet het niet. Leven met de dag. 

Thuis gekomen hadden we weer de theehuisfamilie luid toeterend voorbij rijden. Ik heb staan zwaaien. 

DOEDOEIIII!!!! 

Not my monkey's, not my circus!