Ik ben in gevaar en ik moet hier weg!

De nacht was as usual. Zoals ik dat al 10 maanden ongeveer beschrijf: Ik ga naar bed, hij komt ook. Ongeacht hoe laat of hoe vroeg ik erin ga. Het is heel erg gehorig. Vooral omdat hij een gietbetonnen vloer aan heeft laten legen, wat volgens het dor de VVE-opgestelde huisreglement niet mag. Die vloer heeft er nog sterker dan het al was, een betonnen klankkast van gemaakt die geluiden versterkt. Daar heb ik al 12 jaar last van. Dat is bekend. En hij speelt daar mee. 

De regels worden hier bepaald door de kopers. Maar gelden alleen voor de huurders. 

Wat er gebeurt: harde klappen van dingen waarmee gegooid wordt. Hele hoge signaaltonen die mijn slaapkamer ingestuurd worden. HEEL hoog. Maar sinds een jaar heeft hij een nieuw apparaat. En dat is wat me definitief gesloopt heeft. Het apparaat dat de trillingen veroorzaakt stond al aan toen ik naar bed ging. Mijn hele bed trilde. Een soort zoemende trilling. Daarna wordt er hard met dingen gegooid. Terwijl het de hele avond doodstil was. 

Ik heb liggen bidden van angst, van uitputting en wanhoop. Een uur lang. Denk ik. Toen ben ik in slaap gevallen. De trilling heeft niet de hele nacht geduurd. Waardoor ik een paar uurtjes mijn uitgeputte lichaam heb kunnen laten rusten. 

Ik kom chronisch slaap tekort door mijn buurman. Ik ga fysiek heel erg achteruit. Ik ben soms bang dat ik hier ga invalideren. Dat kan niet, want ik kom hier niet aan hulp. Ik moet dus onafhankelijk en zelfstandig blijven. Want er is geen hulp. En die valse wijven uit de drentse gemeenschap, die allemaal bij de thuiszorg werken, wil ik hier niet over de vloer. Ik ga nog liever dood. 

De trilling is NIET psychosomatisch of neuro-psychiatrisch. Het is niet iets dat veroorzaakt wordt door mijn lichaam of dat ik mij verbeeld. Hoewel ik het soms wel heb gedacht, omdat het zo ongelooflijk is wat ik meemaak. 

Waarom is het niet psychosomatisch:

- Als ik mijn hand op het matras leg, voel ik de trilling via het matras overgedragen worden op mijn hand. 

- Ik heb het niet op andere plekken. 

- Mijn meter heeft zijn activiteiten gemeten en dat heb ik ook gefilmd! 

- Je wordt niet statisch geladen door psychosomatiek. 

- Daarnaast wordt er ook ingebroken in mijn huis, op klaarlichte dag, door iemand met een sleutel. Dat is NIET psychosomatisch. 

Mijn leven is hier in gevaar. De politie beschermt zoals gewoonlijk de dader. 

Ik moet hier uit. Want ik was al ziek voor deze aanvallen begonnen. 

Ik heb niet het geld en niet de fysieke kracht om zelf die verhuizing van de grond te tillen. 

Eigenlijk vind ik het ook raar dat iemand anders mij aanvalt en dat ik elke keer als ik lastig gevallen word door een gestoorde buurman of buurvrouw dan maar op eigen kosten moet verhuizen. Naar het volgende griebesbuurtje. 

Ik kan hier wel elke ochtend of elke nacht een berichtje tikken over wat die vent weer allemaal uitspookt. Maar ik vind dat vrij nutteloos. 

Ik heb overal om hulp gevraagd. Maar er komt niks. Niks anders dan: dat het allemaal mijn eigen verantwoordelijkheid is. En dat het mijn eigen schuld is. Omdat ik blog. Of: dat ik het moet bewijzen. Maar wat hij doet is moeilijk te bewijzen. Omdat ik alleen ben. Omdat hij beschermd wordt. Een gewone microfoon kan dit niet opnemen, omdat hij werkt met waarschijnlijk ultra-soongeluid. Het enige wat ik heb is die EMF-meter, die welvoegelijk laat zien dat hij 's nachts met iets bezig is. Maar daar heeft dan niemand weer interesse in. Want: dat kennen ze niet!

Ik word niet lastig gevallen omdat ik blog. Ik blog omdat ik lastig gevallen word.