De financiële kant van het drentse corruptieschandaal

Ik lijk ervan beschuldigd te worden dat bij mij alles om geld draait. Zo zou ik volgens huisarts Bulten mij eind 2016 aangemeld hebben bij de levenseindekliniek om geldredenen. 

Bizar! Wie wil er nou dood om geld? 

Zelf woont ze op een uitgebreid landgoed in een half paleis. En dan de bijstandsmoeder die zit te overleven met talloze gezondheidsproblemen en trauma een geldwolf noemen. 😞

Mensen weten helemaal niet hoe huisartsen declareren! Als mensen dat zouden weten, zou er spontaan een revolutie in dit land uitbreken en zouden de zorgverzekeraars bestormd worden, zoals de Bastille in Frankrijk. 

Ik word een profiteur genoemd. Iemand die gratis geld opstrijkt. Maar ik ben degene die steeds bestolen word. OOK door het systeem:

1) De verwekker van mijn dochter, die zich voordoet als een afgewezen of verstoten vader, heeft nooit ergens aan meebetaald. Hij was degene die kinderen wilde en liet mij er voor opdraaien. Nadat hij me overal als moeder afgekraakt heeft. Hij zei dat hij zou sparen voor de studie van mijn dochter. We hebben tot op heden niets gezien. Kind zit tot over haar oren in de schulden. Hij gebruikt zijn geld alleen maar om mensen mee te manipuleren, om ze aan zich te binden, omdat hij er iets voor terug wil. Ik schreef in mijn boeken heel duidelijk dat ik liever alleen ben en zo arm als een kerkrat, dan behandeld te moeten worden als een hoer. Datzelfde geldt voor mijn dochter. En als ik dan toch een hoer genoemd moet worden (ik word al 24 jaar uitgescholden op het platteland!) dan ben ik liever een hoer van de staat dan een hoer van een vent!

2) Ik heb ook geen euro gezien van alle boeken die ik heb geschreven. Een aantal zijn wel degelijk goed verkocht. De uitgever is nooit transparant geweest over de verkoopcijfers. Ik moet er eerlijk bij zeggen dat ik bang was voor geld, omdat die royalties van mijn boeken me in de problemen hadden kunnen brengen met mijn uitkering. Daar had de uitgever best met mij een oplossing voor kunnen bedenken. Bijvoorbeeld andere vormen van hulp of steun die niet strafbaar waren. Maar dat is nooit gebeurd. In ons laatste contact, in 2016, gaf ik aan dat ik bezig was mij voor te bereiden op euthanasie. Hij vroeg toen of ik daar misschien nog een boekje over kon schrijven, zodat er centjes konden worden verdiend. (door hem!) Ik heb daarna nooit meer contact met die man opgenomen, omdat ik het een respectloze reactie vond. Mijn boeken worden nog steeds door die man verkocht. NOOIT heeft iemand om een interview gevraagd. Ik word van alles weggehouden. 

3) Ik schreef erover op deze pagina. In mijn prinses-minima-tijd zijn er een aantal jaren bakken met post verstuurd naar het adres van een naamgenoot in Meppel. Deze heeft de post te goeder trouw achtergelaten op de redactie van de meppeler courant. Voor MIJ. Omdat ik wel eens wat voor hen schreef. Ik kwam er achter via een lezeres van mijn boeken die mij had geprobeerd te zoeken en uitkam bij deze familie. Toen ik belde met de MC, met hoofdredacteur Ton Henzen, zei hij nergens vanaf te weten. In deze post was geld gestopt voor mijn dochter. Wat is er gebeurd met deze post die aan MIJ was gericht? Wat stond er in die brieven, die mogelijk afkomstig waren van mensen uit mijn jeugd? En wat is er gebeurd met al dat geld dat aan mijn dochter toebehoorde?

4) Ik heb ergens rond datzelfde 2016, of ervoor, een aanvraag ingediend bij een fonds voor slachtofferhulp. Waarin ik me beroepen heb op de ontstane letselschade, in mijn jeugd en in de relatie met de verwekker van mijn dochter. Dat was een lang proces. Heel zwaar. Ik heb getuigenverklaringen op moeten vragen bij mensen uit mijn jeugd. En natuurlijk diagnoses overhandigd. Ook had ik mijn luchtwortel-boek meegestuurd. Ik was er bijna. Het laatste onderzoekje dat ze deden was een gesprek met de politie. Politie Noord Nederland, waar ik al jaren mee overhoop lig. Zij hebben, zonder ook maar IETS te weten van wat ik met Johan Leijssenaar meegemaakt heb en zonder ook maar iets te weten van wat er in mijn jeugd is gebeurd, alles naar het rijk der fabelen verwezen en gezegd dat er nooit aangifte is gedaan. Waarmee het fonds aan mijn neus voorbij ging. En ik dus zelf op blijf draaien voor alle kosten voor een slechte gezondheid.

Ik heb wel degelijk aangifte willen doen tegen Johan Leijssenaar! Ik heb op het bureau in Zuidwolde gezeten om aangifte te doen. Het werd geweigerd! Er werd gezegd: waarom gaat u niet terug naar het westen! En 24 jaar later zegt een wijkagent van hetzelfde corrupte korps nog steeds hetzelfde: waarom ga je niet terug naar het westen? (in andere woorden) 

VERDER KOMT POLITIE-EENHEID NN NIET!!! 

"WAAROM ROT U NIET GEWOON OP, MET UW ZEURVERHALEN?" 

Wbt mijn jeugd: je doet geen aangifte tegen je eigen familie! Iedereen die de vakliteratuur gelezen heeft, weet dat. Ze schijnen bij de politie opleidingen aan te bieden mbt huiselijk geweld maar ze zijn niet eens in staat om de echte slachtoffers te herkennen! 

5) Ik ben op mijn veertigste geparkeerd in een uitzichtloze Wajong, die net iets beter is dan de bijstand, maar je de rest van je leven gevangen houdt in zorgen. (volgens het uwv heb ik overigens een middelmatig IQ! maar ik schrijf beter dan de HBO-ers in het sociaal domein!) Zonder dat iemand iets doet met mijn missie om huiselijk geweld bespreekbaar te maken en er lering uit te trekken. Zonder dat iemand iets doet met mijn boeken of mijn andere creatieve talent. Het is net alsof ik levend dood ben.  Ook dat beschouw ik als diefstal; dat ik voorgoed de armoede in gedrukt ben. En dat was niet uit zorg. Men heeft mij afgekeurd om van me af te zijn en me voorgoed ongeloofwaardig te maken!

6) Ik heb enkele jaren terug aangeklopt bij het maatschappelijk werk omdat een tandarts een fout had gemaakt met een wortelkanaalbehandeling. Daardoor heb ik 17 jaar met pijn in mijn bek gelopen. Toen ik erachter kwam dat ik met een ontsteking liep, moest ineens die hele wortelkanaalbehandeling overnieuw. 800 euro! En zoals gewoonlijk draaide ik van mijn uitkering op voor de kosten. Ik heb toen gevraagd of een intermediair een aanvraag in wilde dienen bij een armoedefonds. Het maatschappelijk werk weigerde. Zoals ze tot nu toe elke hulpvraag hebben geweigerd. ZIJ vond het niet nodig! Uiteindelijk heeft een ander een fonds voor mij aangevraagd. Waar ik heel erg dankbaar voor ben. Al laat ik dat iets te weinig blijken. Helaas groeien de zorgen me zo erg boven het hoofd, dat ik onvoldoende toekom aan de mensen die ik WEL waardeer en die veel voor me hebben gedaan. Dat spijt mij!

7) Elke noodgedwongen verhuizing door toedoen van anderen, heb ik steeds zelf moeten bekostigen van slechts een minimum uitkering. Het gevolg was dat ik met mijn dochter daardoor periodes van grote armoede en zorgen heb gekend. En dat ons huis er niet altijd uitzag zoals het er uitzag bij schoolvriendinnetjes. Hoe gezellig ik het ook probeerde te maken, met minimale middelen. Voor iemand die interesse heeft in styling, kunst en design, was het een beproeving om steeds afgerekend te worden op de armoede door mensen die bulken van het geld! Alsof je ook als mens niet deugt, wanneer je portemonee leeg is. 

Zeggen dat ik een geldwolf ben is gaslighting!

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van hoe ik bestolen ben. Hoe mijn leven is stil gezet. Hoe ik steeds verder in de zorgen word gedrukt. Vooral door woonconcept, die elke gelegenheid aanwenden om vooral met niets over de brug te komen, behalve met krankzinnige rekeningen en enorme huurverhogingen. Omdat het graaiers zijn en lijkenpikkers. Aasgieren die de armen beroven.