"Oprotten!"

2024 was van die 12 jaar dat ik in dit dorp moest wonen, wel het absolute hoogtepunt in de toenemende geweldsspiraal met 2 inbraken en maandenlange stalking bij de bushalte! Ik weet niet wat ik afgelopen jaar het ergst heb gevonden: dat ik op zaterdagavond thuis kwam na een gezellige dag met een vriendin in Zutphen en ontdekte dat de politie met geweld mijn woning was binnen gevallen. Of die dag waarop ik na een gezellige dag thuis kwam en ontdekte dat vreemden zonder braaksporen mijn woning waren binnen gedrongen en behalve iets ontvreemd hebben, een hele dure koptelefoon hebben vernield. 

Ik denk dat het er 1 is geweest, die dat heeft gedaan. Maar in opdracht van anderen. Ik denk ook dat ik weet wie het was. Het moet van binnenuit zijn gekomen. Dus het kan er eigenlijk maar 1 geweest zijn. 

Het was niet de bedoeling om iets te stelen, zoals normale dieven doen. Het was de bedoeling om mij te intimideren. 

Het is heel erg beangstigend om thuis te komen en te moeten ontdekken dat er iemand in je woning is geweest. En dat je je niet tegen die persoon kunt beschermen, omdat hij blijkbaar een sleutel heeft of een handig apparaatje. De reactie van de politie hierop was echter nog veel beangstigender: totale desinteresse!

De persoon die het heeft gedaan, leest elke dag intensief alles wat ik schrijf. Er is er 1 die zodra ik hier iets post, gelijk kijkt wat het is. Dat is best griezelig. Net zo griezelig als een buurman die elke dag bijhoudt wanneer je naar bed gaat!

Ik had die zondagochtend voor ik vertrok een stukje geschreven op mijn blog over mijn gehoorproblemen en dat ik daardoor op dat moment zo hard mijn koptelefoon nodig had. Ik kom thuis en die koptelefoon is finaal gesloopt. 

Dat is eng. 

Ik vertelde mijn dochter al langer dat ik regelmatig het gevoel had dat er iemand in mijn woning kwam. Ik heb zelfs een keer in mijn slaap het gevoel gehad dat er iemand mijn huis in kwam. Maar je wilt het niet geloven. Tot het moment dat ik dus die koptelefoon vernield aantrof. 

Sindsdien slaap ik met meubels voor mijn deur. Het is bizar om ZO te moeten leven. Altijd in angst. Terwijl ik dus al een stressstoornis had. De huisarts 11 jaar geleden, toen ik nog welkom was op het spreekuur: "je moet stress voorkomen!" Ik heb het er 12 jaar lang met bakken tegelijk alleen maar bovenop gekregen. Door de locals, door de politie, door de hulpverlening en door de huisartsen zelf. 

Als ik in het weekend weg ga, blokkeer ik de deur van binnen en van buiten. Zodat iemand er niet in kan zonder enorm veel kabaal te veroorzaken en sporen achter te laten, die bewijzen dat er iemand in mijn huis is geweest. Want de politie en de verhuurder geloven nooit wat ik zeg. En ze doen er ook niks aan!

Het is ABSURD. ABSURD om zo te moeten leven.

Ik durf mijn eigen dochter niet meer uit te nodigen, omdat dit onderhand oorlogsgebied is. Ik woon in oorlogsgebied en ik ben elke dag bang. 

De politie-inval: naderhand is mij uitgelegd dat men de deur moest forceren in opdracht van de korpsleiding en de gemeente westerveld, omdat 'men zo bezorgd om mij was.' Als men zo bezorgd om mij was, waarom zijn dan de emails die ik enkele weken ervoor heb gestuurd nooit beantwoord? Ik heb om hulp gevraagd, ik heb gevraagd of ik mocht verhuizen. Ik heb ook gemeld wat er in mijn huis gebeurde. (benedenbuurman) 12 jaar heb ik tevergeefs van alles gemeld en hulpvragen uitgestuurd die niet beantwoord zijn. Waarom dan een politie-inval uit bezorgdheid? En waarom is er daarna WEER geen hulp aangeboden? 

Het is volkomen onlogisch en niemand geeft antwoord op mijn vragen. 

Er is in 1 jaar tijd 2 keer ingebroken in mijn huis. Het was intimidatie. Ik word mijn huis uit getreiterd. Ze zijn doelbewust bezig om mij een onveilig gevoel te bezorgen, zodat ik oprot. Maar ze doen niets om te helpen zodat ik ook echt op KAN rotten!