Roze Haatbrief
Ik heb de haatbrief van mijn moeder ontvangen. Nee, hij zit niet in een zwarte envelop met de postzegel van een kraai. Ze heeft hem verpakt in een roze envelop met een hartje. Bang dat ik het anders niet lees, natuurlijk.😄 Gelukkig was ik al gewaarschuwd. Dus ik lees hem ook niet.
Ik moet wel om haar lachen. Vroeger niet, maar nu wel. 😊
Ik heb de envelop wel opengemaakt. Want ik was nieuwsgierig hoe de kaart er uit zou zien. Mijn moeder stuurt altijd mooie kunstkaarten. Ik vroeg me af wat het deze keer zou zijn? Een vanitas-schilderij met verlepte bloemen, rotte vissen en een schedel met een gedoofde kaars, misschien? Nee, het was een goedkoop, fantasieloos ding van de Bruna met: gefeliciteerd erop. Ik ben over een aantal weken jarig.
Ja. Dat is mijn familie. Zoiets als een gifdorp op de drentse hei. Het zal allemaal geen toeval zijn.
Maar ik had weer een fijne dag. Daar kunnen noch mijn moeder, noch types als Robert S. (vanmorgen weer van de partij) iets aan af doen. Evenmin als gemiste bussen of treinen of regen en wind. Ik heb mijn moeder een gezellig kaartje terug gestuurd. Art-deco. Pikzwart. Dat past goed bij haar stemming.
Lekker koffie gedronken, lekker geluncht (terug op glutenvrij), fijn gelezen. Het was een gezellig weekend.
Reacties
Een reactie posten