Duivels, dorpsgekken en de prinses op de erwt.

Fijne, gezellige dag gehad in A'dam :-) Ondanks het tekort aan slaap. Leuke mensen ontmoet! Beetje van me af kunnen praten. 

In de Ekoplaza ontmoette ik een piloot waarmee ik in een lang gesprek verwikkeld raakte. Ze droeg een prachtige edelsteen om haar nek en daar sprak ik haar op aan. Het was een heel bijzondere steen, legde ze uit. Vooral omdat er petroleum in zat. Ze was ziek geworden door de dampen in de cabine. Omdat de lucht aangezogen wordt via de motoren. Heel veel piloten zouden daardoor vergiftingsverschijnselen oplopen en last hebben van neurotoxines. Dus we raakten in gesprek over gezondheid en ontgiften. Wat erg leuk was. Zij wordt met haar klachten serieus genomen, omdat ze piloot is. Dus als er in haar reactievermogen iets mis gaat, dan is het niet psychisch. Omdat piloten door hele zware testen heen moeten. Maar als je lekke darmen hebt, jarenlang, hopen zich dus ook toxines op in de hersens. Dus ik herkende een deel van de symptomen. Alleen de oorzaak is anders. Maar omdat ik 12 jaar geleden door iemand, ergens, zo zwaar ben gestigmatiseerd met weet-ik-wat-voor psychiatrisch label (het wordt niet met mij gecommuniceerd), wordt alles wat ik zeg door een koker bekeken. En dat heeft heel veel schade in mijn lichaam veroorzaakt, want ik had veel eerder behandeld en serieus genomen moeten worden. 

In de trein zat ik in de 'stilte-serre' met een psychologe die voor defensie werkt. We hebben samen een plan voor de vrede bedacht: Iedereen moet om de tafel! :-) Ze was leuk! Ze rijdt met prinsjesdag altijd op een paard achter de gouden koets aan. Ik heb maar niet verteld dat ik de prinses op de erwt ben. Want dan had ze waarschijnlijk therapie aangeboden! :-))) 

Ik was gekomen! 

Zoete-aardappelfriet gegeten bij een Palestijn die zo blij was dat ik een keffiyeh droeg dat ik een extra grote zak kreeg met gratis saus. Zijn broer was omgekomen. De rest van zijn familie woont in Syrie. En hij bakt friet in Amsterdam. 

De trein had vertraging, zodat de bus voor mijn neus weg reed. Gelukkig was de stationshuiskamer open. Daar kan je dan een uur op de volgende wachten. Warm. En niet ongezellig. Ik ben erg blij dat dat er is. Ik zat in mijn dagboek te schrijven toen er een groepje plattelandsjongeren aankwam die mij herkenden. Dat voelde ik. Die ogen bleven te lang op mij rusten. De bravoure waarmee ze bij mij aan tafel aanschoven. Steeds even vanuit die ooghoeken mijn kant opkijkend. 'Daar gaan we weer...' Dacht ik. Maar ik schreef door in mijn dagboek en probeerde er geen aandacht aan te besteden. Dat is heel moeilijk als je voelt dat ze wel je aandacht trekken. Je voelt dat er een soort energielijntje je kant op gestuurd wordt en dan begint het 'zuigen'. 

Het ging over dat ze een 'boek' wilden schrijven. (Ah, een boek! Tuurlijk) Over de jeugd van ....wat was het....1 of ander dorp in de buurt...iets met 'einde' erin. De krullenbol was degene die het aanstuurde. Er werd ook een mobieltje bij gehaald, dus de kans is groot dat ik vanavond weer rond ga in de apps van de extreem rechtse jeugd. Nadat ze een tijdje hadden geouwehoerd over een boek, kwamen er nog 2 vrienden bij en ging het over dure jassen en dat die mevrouw (dat was ik) daar meer over wist. Zoiets. Ik reageerde niet, maar begreep dat er in het drentse roddelcircuit commentaar is op de keuze van mijn jas. Omdat ik niet in een slaapzak rondloop, maar een duurzame, gifvrije merkjas van Fjallräven, wat zo'n profiteur als ik zich helemaal niet hoort te kunnen permitteren. Liefst zien ze dat je in een jutezak rondloopt. Of zo'n plastic zwemvest waar ze zelf in rondlopen. 

Zijn vriend vond het niet leuk en bekte hem af. Het was duidelijk dat de jeugd is opgedragen mij met rust te laten. Maar er is altijd wel een raddraaier bij die toch even wil proberen om de grens op te zoeken. Voor hij wegging, uitte hij nog een dreigement. Niet naar mij, maar naar zijn vriend. Het was alleen zo luid uitgesproken, dat het duidelijk was dat het niet voor de vriend was bedoeld maar 'iemand anders'. Het ging over dat 'iemand' dan wel eens een paar weken in het ziekenhuis kon belanden. 

Nee, ik heb de politie niet gebeld. Want het zijn hun eigen ouders die hier op het bureau werken. Dus dat heeft helemaal geen zin. Die hebben het zo druk met geld verdienen en met bijstandsmoeders opjagen, dat ze geen tijd hadden om hun eigen kinderen op te voeden.

Ik had die ochtend in de stationshuiskamer nog een grappig gesprek met een man die met twee kentekenplaten liep te sjouwen. Ik maakte daar een grap over, dus we kwamen te praten over de lokale politie. Nou, ik ben dus helemaal niet de enige die bureau Meppel bevooroordeeld vindt. Ze staan er om bekend dat ze eigen rechtertje spelen en hun persoonlijke mening niet kunnen scheiden van dat wat er van hen wordt verwacht. Namelijk een objectieve houding waarbij je feiten en meningen scheidt! Ik slaap inmiddels al maanden met meubels voor mijn deur, omdat niemand de inbraak in mijn huis serieus neemt. Maar WEL de politie bij MIJ de deur in laten trappen! Om NIKS! na bijna een jaar heeft nog niemand me uitgelegd wat daar de reden van was. Het heeft mijn sociale positie in dit dorp alleen maar nog onmogelijker gemaakt. Want daarna begon dus ook het geouwehoer met de Rova-stalker. Ik kan totaal niet meer veilig over straat! Ik heb al een jaar niet meer gefietst. Ik leef als een gevangene. Alleen als ik in het westen ben, leef ik heel even op. 

Ik drink niet, ik gebruik geen drugs, ik steel niet, ik houd mijn buren niet wakker, ik pleeg geen vernieling, ik breek nergens in. Ik maak geen schulden. Ik leef bewust. Ik doe mijn ademoefeningen. Waarom zou je bij mij de politie de deur in laten trappen? En waarom laat je de echte agressors steeds lopen? Het klopt gewoon niet! 

Vandaag kreeg ik weer, voor de zoveelste keer, het ongevraagde advies van iemand dat ik naar een paragnost moet omdat ik aan demonen zou lijden. Ik lijd niet aan demonen. Ik lijd aan een narcistisch, corrupt netwerk! En daar ben ik niet de enige in. Ik heb een advocaat nodig. Geen exorcist! 😠

Ik heb die persoon al een paar keer geprobeerd duidelijk te maken dat ik zijn mening niet deel. Hij blijft mij therapeutiseren. Maar hij is mijn therapeut niet. En ik heb hem ook nooit gevraagd om zijn mening over mijn leven. Ik ken hem niet eens. Hij mij ook niet. Het is nogal aanmatigend. Het getuigt ook niet  van veel psychologisch inzicht of begrip van grenzen en omgangsmanieren. 

Stel je komt bij een bakker voor een halfje zuurdesembrood en dat de bakker tegen je zegt dat je maar naar een sjamaan moet, omdat je overleden over, over, over, overgrootmoeder een heks was. (bijvoorbeeld)

Dat is toch gek?

Mensen noemen mij gek, maar ik behandel mensen zo niet! Ik heb als reikimaster en handanalist nog nooit mijn mening over iemand die ik niet ken opgedrongen. Ik zou het niet in mijn hoofd halen om tegen een buschauffeur of een conducteur te zeggen dat hij bezeten is van het kwaad of dat hij moet oppassen voor weerwolven. Dat doe je toch niet? Maar mensen doen het wel bij mij! Waarom? Kap ermee, met die onzin. Alsof ik niet zelf kan voelen en kan nadenken. Alsof ik niet zelf mijn eigen problemen en zorgen onder woorden kan brengen en niet zelf kan benoemen wat mijn hulpvraag is, of kan bepalen wie ik wel en wie ik niet om hulp wil vragen. Ik ben 56. Ik heb in mijn eentje een kind opgevoed. Ik heb er 24 jaar alleen voor gestaan. Laat me met rust. Ik heb niemand meer nodig. Ik leef mijn leven zoals ik denk dat goed is. 

ALS er al iemand aan demonen lijdt, dan is het mijn benedenbuurman, die elke nacht loopt te spoken! 

Ik herinner me ergens begin dit jaar een vredesdemonstratie. Tijdens het stiltemoment had ik zitten mediteren. Na afloop kamen er twee mannen naar me toe die me wat bedeesd en onder de indruk kwamen vertellen dat er een wit licht uit de hemel op mij had gestraald. Ze keken me zo raar aan! Ik wist niet wat ik zeggen moest. Ik zei: "oh." En legde uit dat ik had gemediteerd. Hoe kan het bestaan dat in Amsterdam TWEE mannen een wit licht op mij zien stralen en dat ik in dat vervloekte ZW-drenthe constant aangezien word voor iemand die bezeten is van het kwaad en van demonen? 

IK ben niet gek. Jullie zijn het zelf!