De lijnen van Beau

Kerst is dan toch op de valreep nog gered met een bezoek aan een prachtig museum. Maar ik heb vandaag iets in mijn handen ontdekt dat erop wijst dat ik serieus ernstig ziek ben. Het heet: de lijnen van Beau. Naast de lijnen van Beau heb ik ook de lengtelijnen die horen bij darmaandoeningen. 

Ik ben een handanalist. Ik weet dat mensen daar op neer kijken. Of misschien zijn ze ook wel gewoon jaloers. Maar de lijnen van Beau vormen een verschijnsel dat ook onder medici bekend is. 

De lijnen van Beau zijn inkepingen of groeven in de nagels. Een soort deukjes. Ik heb al hele dunne nagels, maar toch zag ik ze duidelijk. De lijnen van Beau heb ik in mijn werk als handlijnkundige  nooit gezien bij mensen. Gelukkig maar. Want als je ze hebt, wijst dat op ernstige ziekte. 

Het komt voor bij inwendige ontstekingen, verstoringen van het metabolisme, longaandoeningen, hart- en vaatziekten (ik heb afgelopen jaar heel erg last van mijn hart gekregen en dat is gerelateerd aan wat ik 's nachts op me af krijg), lever- en nieraandoeningen, ernstige shock, mensen die cytostatica gebruiken, heel erge stress of na heftige operaties. 

Ik zit nu al vele jaren zonder hulp en medische zorg. Terwijl ik al ziek was. Elke arts die ik heb geraadpleegd drukte mij op het hart om stress te voorkomen. TWAALF jaar geleden al. Maar een deel van diezelfde artsen en hun collega's hebben alleen maar voor meer stress gezorgd, samen met een krankzinnig, ziek, haatdorp.

Ik zeg het nog een keer: als ik het niet overleef, was het geen ongeluk en geen suïcide. Ik word doelbewust en tergend langzaam vermoord. Zowel passief. Door elke vorm van hulp en zorg te weigeren (ook juridisch). Als actief. Door elke dag alleen maar voor stress te zorgen, mijn slaap elke nacht te verstoren en een bepaalde techniek op mijn lichaam te richten, die ik niet ken, maar lijkt te wijzen op iets infrasoons. 

Zeggen dat ik gek ben, omdat ik dit ervaar en tot in detail weet te beschrijven, is dom. Het betekent namelijk dat je kennis mist. Die kennis is overal voor handen. Op internet is daar veel over te vinden. Informatie die ik herken. Ook heb ik informatie gevonden over zelfbescherming. Maar daar kan ik om veiligheidsredenen niet op in gaan.

Het is van levensbelang dat ik heel snel uit dit huis en dit dorp en deze heel streek gehaald word. 

Ik stel iedereen aansprakelijk voor mijn fysieke gezondheid die me de afgelopen jaren aan mijn lot heeft overgelaten, terwijl ik zo vaak om hulp vroeg. (woonconcept, gemeente, welzijn mensenwerk!)

Ik vraag niet om weekendjes in een hotel of een klooster. ('sociaal' team!) Ik vraag niet om 'cadeautjes'. Ik vraag om een stukje gerechtigheid. Om naamszuivering. Rectificatie van alle lasterlijke beschuldigingen vanaf 2012. En om een veilige woonplek. Zodat ik kan herstellen. Meer vraag ik niet. Hoe moeilijk kan dat zijn, na alles waar jullie me door heen hebben laten gaan?

Ik weet niet of ik nog ga herstellen. Maar ik wil hier in dit godvergeten oord in ieder geval niet dood. 

Is dat duidelijk genoeg?

Als ik niet geholpen word, zal ik dit hele vervloekte dorp en die hele gemeente blijven aanklagen zolang als ik nog leef. Het zal tot in de eeuwigheid bekend staan als het dorp waar ze een vrouw letterlijk de dood in treiterden. (VVE Veenstede!)

En het ik breng nog even in herinnering dat het is aangekondigd. Door meneer Nijenhuis, schuin aan de overkant. In het voorjaar van 2023. Waar zijn dochter bij stond. Twee keer is er een bedreiging geuit. En die is waar gemaakt. Maar ze laten het anderen uitvoeren. Het gaat hier om een hele groep die elkaar steunen en steeds het stokje van elkaar overnemen. Gesteund en beschermd door een aantal gemeente-ambtenaren (handhaving) en lokale politie. 

Onthoud goed: De smet die je op mij wierp, zal als er met mij iets gebeurt voor altijd op jezelf rusten. En op deze hele gemeenschap. 

(ps vanmorgen bij de bushalte: ik film vervelende mensen. En noteer nummerborden. Dat je het weet!)