Heilige nacht in een satansdorp

De laatste dagen van de adventtijd waren fijn. Bij mijn kaarsjes lekker getekend. Mooie muziek geluisterd. En gisterenavond de dienst in de Pauluskerk in Rotterdam online gevolgd. Wat me trof was het verhaal van dominee Maarten over een aan crack verslaafde man die elk jaar tienduizend euro kost aan hulpverlening. Al verschillende pogingen heeft gedaan om af te kicken. Maar tevergeefs. Zodra het mis gaat verliest hij zijn huisje en belandt weer op straat.

Als ze in Rotterdam elk jaar 10.000 euro in een aan crack verslaafde man kunnen stoppen die door al zijn beperkingen ook nogal agressief kan worden, waarom is het voor de gemeente westerveld dan 12 jaar zo moeilijk geweest om een vrouw de helpende hand toe te steen, die niet verslaafd is, NIET agressief (wel boos en terecht ook) en NIET GEK? Als ik gek was geweest, zou mijn leven en levensinhoud er anders uitzien. Vraag het ze in de Pauluskerk, daar weten ze er alles van.

Als je mij op weg helpt, kan ik daarna gewoon alles zelf weer. Je krijgt gegarandeerd waar voor je geld. Het is geen bodemloze put waar je het instort. Maar in drenthe komen ze niet verder dan: "Wanneer gaat u weer naar het westen, mevrouw Neut?"

Bij letterlijk alles wat ik zeg en vraag!

Regel het maar!

Ze willen hier niet van me af. Want dan zijn ze hun speeltje tijdens de feestdagen kwijt. Veel te leuk, dat pesten, met z'n allen. Vooral met wat bier op. En een dikke vette joint. 

Ik had een hele fijne kerstavond. Maar de nacht, die heilige nacht, was de hel. Soms vraag ik me serieus af of ik in een satansdorp woon. Of dit dorp de thuisbasis is van 1 of andere duistere sekte die al duizenden jaren mensen offert. De hele nacht is die vent beneden bezig geweest. Trrrrr....Trrrrr.....Trrrrrr. TRRRRRR. Steeds harder en harder. (nee, het maakt geen geluid en het is, zeker weten, een infrasone-ding)

Wat ook een spelletje is in deze buurt, die er ogenschijnlijk vredig en uitgestorven bij ligt: kijken wanneer ik de lichten uit knip. En dan een half uur of langer met auto's langs rijden, waarbij in mijn slaapkamer wordt geschenen met felle lichten. 

Ik heb gedacht: Sabine, overdrijf je nu niet een beetje? Sla je nu niet door? 

Ik ben heel aardig voor mezelf en begrijp dat ik wantrouwend ben geworden van alles wat ik hier mee maak. Maar ik kan (RET) heel goed mijn eigen gedachten observeren en uitdagen. Nee, ik overdrijf niet. Het is een patron dat zich steeds herhaalt. En dus is het geen toeval. Ik heb er ook al vaker over geschreven. Dat mensen in mijn huis staat te schijnen met lampen. Zelfs met schijnwerpers. Dat spelletje is ooit begonnen tijdens dat 'gezellige' 'buurt'-feest op het aardappelveld, met die 'gezellige' carbidkanonnen op die 'gezellige', 'traditionele' oudjaarsdag. 

ZOOOO gezellig! 

Het jaar is nog niet om. En er komt meer.

Ik heb gewaarschuwd. Ik waarschuw de politie en de gemeente al 12 jaar. Het is aan dovemansoren oren. Maar als er met mij of mijn huis wat gebeurt, zijn ZIJ aansprakelijk. Zij voeden, steunen en beschermen  dit tuig al 12 jaar. Je aanpak werkt niet. Ze zijn alleen maar stiekemer en ondergrondser. Letterlijk: onder mijn grond.....

Geen oog dicht gedaan. Mijn darmen zijn zo ziek! Maar ik ga vrolijk op pad. Ergens gezellig koffie drinken. 

FCK Y!