Meer kerstverlichting, minder gaslighting! :-)

Wat een ontzettend fijne en gezellige dag, was dit!😊

Ik had de wekker een uurtje later gezet dan anders, omdat me hier geen rust gegund wordt. Op een gegeven moment lag ik in bed naar het licht te kijken en dacht: je kan het wel merken, dat die pole-shift nabij is! Want dat kan nooit, dat het nu al ZO licht is!

Heb ik bijna twee uur door de wekker geslapen. 😂

Ondanks de trillingen! Of juist daardoor. Want doodmoe. 

Binnen een uur stond ik op de eerstvolgende bus te wachten. Want ik ben in het weekend zo georganiseerd dat ik me er zelf over verbaas! Alles ligt klaar. Ik spring in mijn kleren, pak mijn tas en ben weg. Heb ik ook nog verse koffie in een thermoskan!

Gemediteerd, pranayama en mijn rozenkrans gedaan, in de trein. Dat soort dingen lukt in dit huis niet meer. Ik ben hier 24/7 'frozen' van de stress. Ik houd van de bruisende randstad, maar vandaag was ik op mijn op 1 na liefste plekje. En dat blijft Harlingen. Die heerlijke frisse zeelucht! Die authentieke sfeer van het stadje. Heerlijk de boodschappen gehaald. Eindelijk weer eens nette schoenen. Ipv alleen maar wandelstappers. Genoten van de gezellige kerstsfeer. En mijn hart opgehaald bij mijn oude buren. 

Voor ik weer op de trein stapte, heb ik de avond over het wad zien vallen. Zag de vuurtorens van Vlieland en Terschelling aan de horizon oplichten.

Dankbaar. 

Met mijn buren besproken wat er afgelopen week weer allemaal in de brievenbus was ontdekt. De communicatie besproken met woonconcept en sociaal team. Mijn buurvrouw heeft dezelfde opleiding gedaan als ik en heeft daarna vele jaren als leidinggevende in de thuiszorg gewerkt. Ze is inmiddels 81. Ze snapt er helemaal niks van en vindt het verschrikkelijk vernederend hoe er met mij wordt omgegaan. Ze zei in iets andere woorden: "Je kunt niet iemand 12 jaar door een OGGZ-bril blijven bekijken en vasthouden aan die beeldvorming en tegelijkertijd iemand zorg en hulp weigeren. Bovendien ben je een intelligente vrouw." 

Nu kunnen ook intelligente mensen psychiatrische stoornissen hebben. Maar als ik een psychiatrisch geval was, had ik het toch echt niet 12 jaar in dit oord volgehouden zonder HULP, STEUN, LIEFDE EN VRIENDSCHAP!

Die Schutte blijft door mijn hoofd spoken. Ik probeer haar te doorgronden. Ze werkt er volgens mij nog niet zolang. Ze komt van een andere corporatie, geloof ik. Ergens in de achterhoek, heb ik het idee. Iemand die snel carrière wil maken. Komt dan hier bij woonconcept. Waar ik al 12 jaar mee overhoop lig en waar enorm over mij wordt geluld. Marco Schravenmade zei 12 jaar geleden al dat iedereen bij woonconcept wist wie ik was. Ik geloof niet dat het complimenteus bedoeld was. De minachting die door die Schutte heen klinkt, komt niet van haar. Die komt van anderen. Want ik heb haar nooit gezien of gesproken. Dus dat is niet op grond van haar eigen oordeel. Het is beeldvorming die al 12 jaar zorgvuldig gecultiveerd wordt door pesters. Pesters en stokers die lijntjes hebben lopen naar andere pesters en stokers. Het is een netwerkje met lijntjes naar de lokale politie (Buurmeijer), hometeam (Jansen), Woonconcept, de gemeente (sociaal team en handhaving) en uiteraard, niet te vergeten: het OGGZ. 

Ze doen allemaal alsof ze van niks weten, maar in het OGGZ zitten woningcorporaties, politie, gemeente, mensen uit de gezondheidszorg. Huisartsen. 

Daar zit de wortel van het kwaad. En die wortel gaat er 2025 uit! Want ik accepteer niet om afgemaakt en vervolgd te worden door mensen die anoniem achter mijn rug een vuil spelletje spelen.

Schutte verwijt mij dat ik vast blijf houden aan het verleden. IK ben NIET degene die vast blijft houden aan het verleden. Ik wil alleen maar WEG. Het zijn anderen, binnen dat OGGZ, die vast blijven houden aan het verleden. Aan roddels. Aan lasterlijke beschuldigingen die vermoedelijk in 2012 zijn ontstaan. (zie mijn brieven in de bovenbalk) Niemand is daar ooit open en eerlijk over geweest naar mij. Ik heb me nooit kunnen verdedigen. Daarom ben ik gaan bloggen. Bij gebrek aan eerlijke klachtenprocedures en een advocaat. 

Ze lult iemand na. En weet je: ik snap het best. Zij moet zich ook staande zien te houden, daar op die werkvloer. Misschien is het wel een heel toxische werkplek waar je niet teveel voor je cliënten op moet komen, om zelf niet aangevallen te worden. Maar het is NIET professioneel! Professioneel is dat je het oneens bent met elkaar, maar op de inhoud. En niet op de mens. Want als je mij vals behandelt, behandel ik je op dezelfde manier terug! Ik heb op advies van de huurcommissie met argumenten aangegeven waarom ik het niet eens ben met hoe ik word behandeld.  Als een melkkoe! En ik laat me niet zonder antwoorden met dwang en dreigende taal terugdrijven naar mijn stal.

En ik snap ook best nog dat die mensen raar tegen mijn verhaal aankijken, over wat ik met die vent beneden meemaak. Ik weet zeker dat hij zich naar hen heel anders voor zal doen dan naar mij. Daar is geen twijfel over mogelijk. Ik snap dat het absurd klinkt, wat ik al meer dan een jaar probeer duidelijk te maken. Ik sta hier ook elke dag naar mijn opgestapelde bed te kijken, denkend: MIJN GOD! Zeg me dat dit niet echt is! Maar het gebeurt echt. In al zijn absurdheid! 

Waarom zou ik zo'n absurd verhaal liegen of verzinnen? Denk daar eens over na. 

Ik zie ook dat er dingen verbeteren. Maar ik vind het moeilijk om het goed te beoordelen: De Rova is weg. Het getoeter is weg. Het overdreven gekrijs is weg. Dat zijn tekenen dat er misschien toch iets goeds gebeurt, achter de schermen. Ik vind het alleen minstens zo vreemd en vervreemdend dat je dan het andere uiterste krijgt: dat het onnatuurlijk stil is, alsof mensen tegen elkaar zeggen dat je van mij geen geluid mag maken. Alsof ze met elkaar hebben afgesproken om helemaal geen enkel geluid te maken. Zodat iedereen een hekel aan mij krijgt en denkt dat ik een soort tiran ben. 

Ook dat is pesten. Ook dat is gaslighting!

Maar die politie-inval 13 januari was voor mij echt de grens, dit jaar. Met die vent beneden. Ik had al de hel meegemaakt met mannen. Ik heb extreem geweld overleeft. Ik verdien dit niet! En ik eis dat ik zsm uit dit huis gehaald en in veiligheid gebracht word. Als het kan maandag. Want in het weekend heb ik dingen te doen. En niet naar de zoveelste opvangvoorziening. Dakloos en thuisloos ben ik nu mijn hele leven al genoeg geweest. Ik verdien beter dan behandeld te worden als een HOND!

******************

P.S. DE DRUK OP MIJN HART VOEL IK ALLEEN IN DIT HUIS EN HOORT BIJ DE TECHNIEK DIE IK OP ME KRIJG GERICHT. ZODRA IK WEG BEN, IS DAT GEVOEL DAT MIJN HART OPGEJAAGD WORDT, OOK WEG. IK KAN HET VOELEN ALS HET APPARAAT AAN GAAT EN VOORAL ALS HET UIT GAAT. HET MAAKT DUIZELIG EN ZIEK!! 

ALS IK HET NIET OVERLEEF WEET IEDEREEN IN WELKE RICHTING ER GEKEKEN MOET WORDEN.