Trash

De ochtend begon met weer een enge vent bij de bushalte. Ik heb hem al vaker gezien. Die man spoort niet. Ik stond om kwart over 8 bij de bushalte, waar het uitgestorven stil was. Normaal gesproken is de AH dan al open. Maar vandaag is alles gesloten vanwege kerst. De man komt aanfietsen en staat dan op het kruispunt stil. Twee enorme felle lichten, 1 een schijnwerper, op mij gericht. Minutenlang blijft hij daar staan. En komt dan mijn kant op. Met een valse grijns rijdt hij voorbij. Hij heeft gescoord en is de held van de dag, nu de Rova me niet meer lastig mag vellen. 

Signalement: oudere man met grijs baardje. Hij vermomt zich elke keer. Hij heeft een zwarte bivakmuts op met een duikbril. Of zo'n klusbril van karwei, ofzo. En een helm op. Hij maakt op mij de indruk van  een vrijgezel met een drankprobleem. Iemand die heel sneu alleen zit met de kerst. Met jeuk, zeg maar. En die dan zijn frustratie even op het dorpspispaaltje uit moet leven. Je gunt zo'n man een wip, met kerst. Maar helaas. Gelukkig ben ik er. Daar kan iedereen met jeuk zich even op af reageren. Zo van: als ik geen leuke kerst heb, dan jij ook niet! Alsof je tussen kleuters woont. Kleuters met jeuk aan hun leuters. 

De rest heb ik al op Facebook geschreven. 

Daarna kom ik op het station in Meppel. Het schemert en er staan al wat mensen op het perron. Ik gooi nog snel een paar zakjes weg, als de trein aan komt rijden. Ik draai me om en direct staat er een mannetje om precies die vuilnisbak te legen waar ik net iets heb weggegooid. 

Ik beschreef al eens eerder dat ik dit in het dorp meemaakte. Ik vraag me af of het toeval is. Of dat men nu ook aan het bijhouden is waar ik mijn afval laat.

Ik ben nu 12 jaar lang verdacht. Verdacht van hoererij, klaploperij, kindermishandeling, zorgmijding, drugsgebruik en drugshandel, van gekte en van God weet wat nog meer allemaal achter mijn rug wordt verzonnen! Bewijzen voor alle aantijgingen waren er nooit, maar dat weerhield ze niet om alleen maar lelijke dingen over mij te rapporteren. Nergens konden ze me op pakken. Maar nu, na twaalf jaar, hebben ze eindelijk iets! AFVALCRIMINALITEIT! 

En dit soort mensen, die zelf overal wat achter zoeken en constant mij in de gaten houden en verdenken, noemen zeer waarschijnlijk mij paranoïde. Omdat ik al 12 jaar vraag om mij met rust te laten. Over gaslighting gesproken. Ik volg jullie niet, maar jullie volgens alles wat ik doe. Dus wie is hier dan obsessief en paranoia? 

Sinds we dat Diftarsysteem hebben, kunnen ze met dat pasje bijhouden wie zijn afval waar in gooit. Dus ook wie dat niet doet! En ik denk dat ze heel goed door hebben dat ik dat niet doe. En omdat ze willen weten waar ik dan mijn afval laat, willen ze steeds toegang tot mijn huis. Uit angst dat ik alles hier bewaar. Ik denk dat dat 1 van de redenen is dat ik in de gaten gehouden word en steeds 'bezoek' krijg. Want: van mij kun je blijkbaar alles verwachten.

Als ze het niet in de Diftarcontainers gooit en niet opstapelt in huis, waar laat ze het dan? 

Ik heb nogal wat obsessieve gestoorde figuren achter me aan, die op verschillende plekken werken binnen de gemeente westerveld en nogal gefixeerd zijn op hoe ik mijn leven leef. Bij handhaving, bij de Rova en bij de politie. Al jaren hopen ze dat ze me ergens op kunnen betrappen. Zodat ze me eindelijk op kunnen pakken, kunnen straffen, mijn leven nog verder kunnen verkankeren dan ze al gedaan hebben. 

Weet je: misschien, als je al die jaren wat minder op me had gejaagd, dat ik dan mijn afval keurig netjes in de Diftar-containers had gegooid. Maar ik kan niet 1 keer ongestoord over straat. Ik word zo erg begluurd, in de gaten gehouden en lastig gevallen door dat klotedorp, dat ik niet elke dag met verschillende zakjes met gescheiden afval de halve buurt door ga lopen om het naar de containers te dragen waar de kans groot is dat ik er ook nog mijn pesters tegen kom! 

Daar komt bij dat ik die Rova-stalkers, na 12 jaar getreiter, mijn afval niet toe vertrouw. Temeer daar mijn afval al vaker in mijn leven doorzocht is door mensen met hele slechte bedoelingen!

Mijn afval is privé. Wat ik vreet, wat ik consumeer, wat ik weggooi, is privé. Het gaat je niet aan: briefjes met aantekeningen, telefoonnummers, pincodes, adressen, rekeningen, mislukte tekeningen, kassabonnen of inlegkruisjes. 

Inlegkruisjes:

Op de pagina met tekeningen over pesten, staat een tekening met een kapot getrokken vuilniszak. Waarna iemand al het maandverband eruit getrokken heeft en over de hele straat heeft gestrooid. Dit is ECHT gebeurd. Ik heb me zo geschaamd, toen ik 's morgens uit het raam keek. Was OOK een buurman, die dat deed. Om me te vernederen in mijn vrouw zijn. Ook zo'n sneue vrijgezel. 

Mensen zijn gestoord. Het zijn net honden. Vooral mannen. Als ze de kans krijgen, komen ze nog aan je hol snuffelen als je net van de plee afkomt. Dat is hoe ik denk over de meeste mensen in een random buurt. De haat tussen mensen is zo groot. De jaloezie. En vaak zit er afwijzing achter. Dat ze zich afgewezen voelen, dat jij niet met ze naar bed wilt. Terwijl zij elke ochtend met een ODOL wakker worden en hun zaad niet kwijt kunnen. En daarom moet je als vrouw vernederd worden. 

ZO zijn mannen. Vooral buurmannen. Vooral alleenstaande buurmannen. 

Ik word al 12 jaar lastig gevallen door die Rova-gasten en mijn afval is in het verleden dus al vaker tegen me gebruikt door mensen met een enorme controlezucht en door stalkers. Alleen ratten snuffelen in iemands afval. Het zegt dus heel veel over hen en niks over mij. Maar als je het mij kwalijk wilt nemen dat ik mij op een andere, NETTE manier ontdoe van het weinige afval (ik consuminder!) dat ik heb, 

VOEL JE DAN GERUST VRIJ OM ME AAN TE KLAGEN BIJ DE AFVALRECHTER! WANT DAN KAN IK EINDELIJK UITLEGGEN HOE IK HIER AL 12 JAAR MOET LEVEN: 

ALS EEN OPGEJAAGD WILD DIER!!! 

ALSOF IK ZELF AFVAL BEN!

Ik doe niks verkeerd en berokken niemand schade. Omgekeerd gebeurt dat wel. Elke dag! Ik heb een KUTDAG van het gezeik elke dag en elke nacht!

Na dit alles kreeg ik in de trein nog iets door, langs 'telepathische' weg. Ik heb er een aantal uurtjes over nagedacht of ik er over zou bloggen. Waarom niet? Van mij mag iedereen weten dat ik jullie rattenmentaliteit goed door heb.  

"Niet teveel rommel achterlaten,  X!" (Er werd een naam genoemd) Het klonk honend. Hatelijk. 

Het was een vrouw. Iemand hier uit de buurt. Ze sprak (of appte?) tegen de dader die mijn huis in komt als ik er niet ben. Ook iemand hier in de buurt. Ik weet wie het is! Iemand van binnenuit met een sleutel of met een handig technisch dingetje waarmee je makkelijk een woning in kunt komen, zonder braaksporen. De opmerking was daar op gericht. Dat dat nog een keer gaat gebeuren, met de feestdagen. Maar het moet stiekem! Er mogen geen sporen achtergelaten worden. Zoals de vorige keer, met die headset die vernield is. Het doel is namelijk niet diefstal of vernieling. Het is intimidatie. 

Ik kwam net thuis en was voorbereid op het ergste. Maar heb snel dat nare gevoel van me afgezet. Omdat ik niks raars kon ontdekken. Tot ik achter mijn computer ging zitten. Mijn bureaustoel stond anders afgesteld! Dat je gaat zitten en je komt met een klap neer, omdat de zitting lager staat dan je hem normaal hebt.....dat dus. 

Maar ik wil het niet. Ik wil het niet geloven. Ik kan er niet meer tegen om constant in angst te moeten leven. Bij alles wat niet klopt in huis, moeten denken dat er weer iemand binnen is geweest. Ik heb tegen de politie ook gezegd, die dus helemaal niks doen aan deze situatie, die niks serieus nemen, waardoor ik alleen maar NOG onveiliger ben: Als er iemand met een sleutel mijn huis in komt, dan kan iemand ook rommelen met mijn medicatie of mijn supplementen. Dan ben ik in gevaar.

Ja, zei ze. Agente op bureau Zwolle. Maar ze was toch niet van plan om een onderzoek in te stellen. En de aangifte werd net zo snel vernietigd als hij was opgemaakt. 

Ze weten dat ik in gevaar ben. Bij de politie. En ze doen niks!

Als ik er niet meer ben: het zal geen suïcide zijn en geen ongeluk. En de politie is medeplichtig.