Energievampierendorp
Ik heb misschien te vroeg gejuicht:
De theehuis-familie is terug van vakantie. Ik vond het al zo stil! Ik dacht: wat nou weer, dan?
Dus het getoeter is weer terug. Ze hebben allemaal van die fatbikes met toeters en bliepjes. Dus 'we zijn er weer'. Irriteren, provoceren, eindeloos uitlokken, hatelijk, vals, achterbaks gedrag.
Ze gaan er ook echt voor staan en dan net zo lang wachten tot ik een keer kijk wat er nou weer aan de hand is. Want ik moet ze ook echt zien!
Ze zijn de helden van de hele feestbeweging in dit dorp (wij zijn van de 'gezelligheid'), met hun toko aan de drentse hei. Iedereen die daar iets consumeert steunt de meest toxische familie van dit hele haatdorp. Ze denken dat ze heel wat zijn. Maar het is niks dan poenerigheid en kapsones.
Gisterenavond was ik nog geen kwartier thuis, of ik kreeg al vuurwerk richting mijn ramen. Ook op het aardappelveld, waar 31 december (over TWEE WEKEN) weer feest is, wordt al vuurwerk afgestoken.
Rova had ik weer even bliepend voor de flat staan, met hun karretje. Echt alleen maar even stil staan, even: bliep bliep bliep. En dan verder rijden. Niet eens om onderhoud te plegen. Alleen maar stilhouden voor mijn flat. Even laten weten dat ze er weer zijn!
Alle vriendjes weer bij elkaar: Nijenhuis, Rova, theehuis....
Ik denk dat het hele vervelende feestdagen gaan worden, hier in de buurt. Zoals elk jaar. Ik smijt niet voor niets elk kaar steeds meer geld over de balk om maar de buurt uit te zijn. Terwijl ik eigenlijk ook liever bij mijn kerstboom zit en er thuis iets gezelligs van maak.
Mijn dochter heb ik dit jaar gezegd: kom niet! Het is de hel hier. Dus die gaat op reis.
Ik vind het pijnlijk hoe dit teringdorp al 12 jaar mijn gezin ruïneert. Afgelopen jaar was het ergste jaar dat ik ooit in drenthe heb meegemaakt. De groepsstalking gaat zo ver dat we allebei apart van elkaar kerst en nieuwjaar gaan vieren.
Ik heb altijd gezegd: wij hebben alleen elkaar. Er was niemand anders. Die relatie met haar was goud. Is het nog. Ondanks alle averij die we hebben opgelopen. Wij gaan komende weken op een andere manier vorm geven aan de feestdagen. Misschien wel leuker dan we ooit eerder hebben gedaan.
Ik wou dat ik eindelijk eens met rust gelaten werd. Zowel overdag als 's nachts. Meer dan dat vraag ik niet. Hoe moeilijk kan het zijn?
Waarom worden zulke mensen niet een keer vreselijk ziek, iets ongeneeslijks, zodat ze eens een toontje lager gaan zingen?
Pesters en stalkers groeien van de levensenergie van anderen!
Reacties
Een reactie posten