Een open gesticht

Hele fijne dag gehad in Rotterdam. Me veilig en 'thuis' gevoeld. Maar mij realiserend dat dat niet eerlijk is, omdat boodschappen doen in Rotterdam iets anders is dan wonen in een armoedige rotbuurt, in een uitgewoond, gehorig huis met een gezin van tien naast je waar ze elkaar slaan. Maar vergeleken bij wat ik al 25 jaar in drenthe moet doorstaan, was mijn leven in Rotterdam de hemel op aarde. Ik had er de beste tijd van mijn leven. En ik ben er dankbaar voor. Want ik kan me daar nog steeds mee verbinden en mijn hart er aan ophalen. Ook al liggen ook daar overal pijnlijke herinneringen tussen het zwerfvuil op straat. Die me zomaar ineens aan kunnen vliegen. Mijn wandeling langs de Maastunnel bijvoorbeeld: ik werd overvallen door de geur en de smaak in mijn mond van anesthesie. Alsof je zomaar terug de tijd in glijdt en als elfjarig meisje net het kinderziekenhuis uit komt. Met het weeïge gevoel nog in mijn maag. Dat zijn best heftige ervaringen. Heel erg levendige herinneringen. Blijkbaar toch nooit goed verwerkt. Ondanks alle therapie.  

Ik heb er vele uren over gedaan om weer terug te komen in dat vervloekte drenthe waar ik me nooit ook maar 1 dag thuis heb gevoeld en waar ze ook alle mogelijke moeite hebben gedaan om dat te voorkomen. Vertraging maakte dat ik de bus ook nog miste, dus dat was NOG een uur erbij. Eenmaal in het dorp is het dan nog 20 minuten sjouwen met de boodschappen. Terwijl ik al zo moe was. En altijd die angst.....

Eenmaal uitgeput thuis heb ik dat apparaat op me gericht gekregen. Niet in bed dus, maar hier achter de pc. (die gaat er binnenkort uit, ivm alle hacks en rare kuren) Hoewel het niet heel hard stond, was het duidelijk waarneembaar. De chronisch pijnklachten zijn door 15 maanden slaapgebrek vertienvoudigd en samen met de vrieskou en dit soort aanvallen zorgt de stress voor zulke erge verkramping, dat ik gisterenavond met duizelingen naar bed ben gegaan. Het gevoel dat ik letterlijk om ging vallen. Ik haalde mijn bed maar net. En daar wist ik gelijk dat ik zondag niet de bus ging halen. Ook niet een uurtje of 2 later. Ik ben ingestort van uitputting.

Ook diep in de nacht in bed weer dat apparaat op me gericht gekregen. En vanmorgen weer het getoeter van de familie theehuis, die geen genoeg kunnen krijgen van het getreiter. Er wordt niet zoveel meer getoeterd en in principe interesseert het me ook geen fck wie wel of niet toetert, want het gedrag is van een kinderachtigheid dat het meer over de ander dan over mij zegt. Maar wat opvalt is dat het gebeurt als ik slaap. Ook als ik me overdag ziek voel en even ga liggen. De hele buurt lijkt het te weten als ik even ga liggen omdat ik zo'n pijn heb dat ik gewoon letterlijk niet meer rechtop kan zitten in een stoel. 

Hoe kan mijn buurt weten wanneer ik op bed lig? 

Omdat mijn buurman blijkbaar lijntjes heeft lopen naar de buurt, vooral de familie Faken. Hij is de enige die als een bezeten, geobsedeerde lunatic 24 uur per dag mijn bewegingen volgt en precies weet waneer ik slaap of wanneer ik mediteer. En ook WAAR ik lig te slapen of even zit te mediteren. Vraag mij niet hoe hij dat doet. Hoe moet ik dat weten? Ik ben natuurlijk wel opzoek gegaan naar informatie en kom wederom uit op professionele en voor burgers verboden techniek. Maar wat het ook is en hoe hij het ook doet: het is heel erg beklemmend en gestoord!!! 

Ik word al 4 jaar in mijn eigen huis gestalkt door die engerd. BI-ZAR! Dit soort gestoordheid heb ik in Rotterdam NOOIT meegemaakt. Sowieso, heb ik in Rotterdam nooit zoveel geweld meegemaakt als in drenthe. Alleen zijn ze hier stiekemer. 

Beklemmend is ook als ik 's morgens in alle vroegte, in het donker op een verlaten dorpsplein bij de bushalte sta te wachten en daar weer zo'n lompe boer aan komt met twee honden die mij in de gaten gaat staan houden en in de vuilnisbak begint te graaien. Ik vind het trouwens ook raar dat die vuilnisbak bij de bushalte niet gerepareerd wordt. De klep ervan is open en iedereen kan er dus in. Lijkt mij een taak bij uitstek voor Rova om ervoor te zorgen dat niemand in die afval bak kan! Maar dat doen ze dan weer niet. Dit was overigens geen dakloze, maar een 'nette' meneer (met de mentaliteit van een rat) die de taak van burgerinspectie op zich heeft genomen om te controleren of ik niet iets in die bak gooi. Omdat ergens iemand weer heeft lopen roeptoeteren dat ik mij van mijn afval ontdoe op een asociale manier. 

Wat ik doe, gaat ten eerste niemand wat aan. Ten tweede ben ik niet zo asociaal als ze zelf in dit dorp zijn. Ik zou nooit hele vuilniszakken in een niet daarvoor bestemde publieke afvalbak gooien. Hoe gek denk je dat ik ben?

Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. 

Een gezegde dat heel erg van toepassing is op dit krankzinnige dorp. En nogmaals: als ik me veilig zou voelen in dit achterlijke dorp van prehistorische mensenjagers, zou ik mijn afval op de normale manier weggooien. Maar na 12 jaar vervolging door de rova en andere gemeente-ambtenaren van de gemeente westerveld (zoals handhaving) zul je mij niet meer met mijn afval naar de diftarbak zien lopen, waar met een pasje wordt bijgehouden wat ik weggooi!!! Ik vertrouw de rova niet en ik vertrouw de gemeente westerveld niet. 

Ik ben uitgeput en heb verschrikkelijk pijn. Ik heb ook bloedverlies en problemen met maag en darmen. Dit is het zevende, achtste jaar dat ik zonder huisarts zit. Maar wel ziek ben. 

De treiterbrieven van woonconcept, die nogal lol lijken te hebben om mijn situatie en er een schepje bovenop doen met dreigbrieven, zorgen ervoor dat ik al weken de brievenbus niet meer heb geopend. Elke keer vind ik daar KUTbrieven in die nog meer stress geven dan ik al heb. 

Ik heb inmiddels grote geldzorgen omdat ik door de hacks en het vernielen van mijn apparatuur nieuwe aan moest schaffen. En omdat ik in helemaal niets word gecompenseerd. In de readings van Astraea hoor ik dat dat ook de bedoeling was: zoveel problemen creëren dat ze me dakloos de straat op kunnen schoppen. In de hoop dat ik de hand aan mezelf sla. 

Nou, dat gaat dus niet gebeuren. Zo gek krijg je me niet. Maar dit dorp is vervloekt. Het is het duisterste, meest achterlijke en criminele dorp van de 21e eeuw. En ik bid elke dag dat het doek valt voor deze hele gemeenschap. Dat ze ontmaskerd worden, stuk voor stuk. Dat de verantwoordelijke autoriteiten een onderzoek aan hun broek krijgen en verantwoordelijk gesteld worden voor 12 jaar lang iemand tot AAS maken in een gemeenschap van gifslangen. 

Het sociaal team stelde voor om een onderzoek in te stellen, enkele maanden geleden. Ik heb dat vriendelijk afgestaan, omdat ik er geen tijd voor heb. Voor onderzoeken. IK MOET GEWOON WEG! Maar los daarvan stel ik weinig vertrouwen in een onderzoek dat uitgevoerd wordt door de pesters zelf. Door de mensen die mij 12 jaar geleden hier aan mijn lot over hebben gelaten en zelf bijgedragen hebben aan de beeldvorming. Zonder met mij in gesprek te zijn geweest. De slager die zijn eigen vlees keurt, inderdaad. Hou je vlees! Haal me hier uit, uit dit open gesticht dat de naam 'Havelte' draagt.