Hoe deze situatie is ontstaan. Een verhaal over gangstalking, afrekeningen en een crimineel netwerk in ZW-Drenthe

1) De pesters van de Rova zijn nu enkele weken weg. Maandenlang heb ik ze elke dag om mijn flat horen brommen en bliepen. ELKE DAG. De ene dag moest er gemaaid worden, de andere dag geveegd. Gesnoeid. Geharkt. Ik werd al jaren gepest door die gasten. Mensen met een arbeidsbeperking die opgestookt werden door andere buurtbewoners. Ik mocht van de vorige burgemeester hun namen niet noemen, maar als je niet naar me wilt luisteren, hoe moet je dan weten wie die pesters in de buurt zijn, als ik niet hun namen mag noemen? 

We hebben nu weer een nieuwe die het stokje heeft overgenomen van de Rova. Want er moet en er zal herrie gemaakt worden. 

Het zijn allemaal vriendjes van elkaar. Veelal ondernemers. Niet alleen uit het dorp. Het zijn netwerken van werknemers en ook ondernemers in dit dorp en de dorpen/stadjes hier omheen. Dus Havelte, Darp, Havelterberg, Meppel, Steenwijk en verder. Ze zitten overal Dwingeloo, Ruinen, Ruinerwold. Alles zit met elkaar op de feestboek te gluren, op te ruien en te stalken. 

Die gasten van de Rova wonen ook in dit dorp (1 in mijn straat), dus die zitten in het pestcliqueje van de bewoners hier in de flat en om de flat heen die elkaar en anderen jarenlang hebben opgestookt met de meest wilde verhalen. Verhalen die maar al te gretig werden geloofd door iedere sensatiebeluste koe die het wilde horen. 

Het is nooit recht in mijn gezicht gezegd, wat ze tegen me hadden. Ze zeggen wel eens dat er maar een paar mensen zijn die de waarheid spreken: kinderen en dronkaards. Maar ook mensen met verstandelijke beperkingen. En politie-agenten, dus. Via hen kun je vernemen hoe er achter je rug over je wordt gesproken. Maar nooit recht in je gezicht. Die laatste, politie-agenten, zeggen ook de raarste dingen zonder dat ze er ooit over lijken te hebben nagedacht. Omdat ze jaren bezig zijn geweest om alle laster die over mij werd gesproken vast te leggen in hun systeem. Eigenlijk hebben alle ambtenaren in deze gemeente 12 jaar heel duidelijk laten merken dat ik hier niet geaccepteerd werd. 

WAAROM MOEST IK HIER DAN WEL BLIJVEN WONEN, onder bedreiging van een UHP van mijn kind en wat heeft mijn kind ermee te maken? 😠

Anyway, aan hun gedrag kon ik dan aflezen wat er over me rondging en dat was niet fraai. 

2) Ik denk dat het begonnen is met een aantal jaloerse buurvrouwen die een bedreiging zagen in de alleenstaande, slanke, jonge, bohemien met de rode henna-haren ( wat al snel nagedaan werd) en de vrolijke lach. (die inmiddels helemaal weg is) Je krijgt ook gelijk alle vrijgezellen achter je aan. "Nee hoor, ik ben niet uit op een relatie." Maar ze worden steeds opdringeriger. En als je NEE blijft zeggen, worden ze uiteindelijk agressief. Piknijd. Omdat ze er niet in mogen. Die gaan als eerste de strijd met je aan. Dan krijg je de jaloerse buurvrouwen. Vrouwen van mijn leeftijd die er op hun veertigste al zo dik en oud uitzien dat ze wel 60 leken. Die gaan je in de gaten houden. En over je roddelen. Het is in zo'n dorp net alsof je op een vat met dynamiet zit. Je hoeft dan maar 1 keer in de ogen van de ander iets verkeerd te zeggen en de boel ontploft. 

Dit zijn gehorige huizen. Zeker voor spiksplinternieuwe nieuwe koop-appartementen verwacht je eigenlijk wel een betere kwaliteit. De gehorigheid beschrijf ik al 12 jaar. En ik was ziek. Zieker dan mensen aan de buitenkant zagen en ik zelf wist. Ze propten van alles in deze appartementen: vooral overlastgevende dorpsjeugd. Arbeidsmigranten die de hele nacht feestjes hielden met veel drank. Die me gelijk van discriminatie begonnen te beschuldigen. Een stel waar huiselijk geweld voorkwam. MIDDEN IN DE NACHT. En er was iemand die duidelijk ernstige problemen had met de verzorging van een pasgeborene. Er was niet 1 stel met huiselijk geweld. Er waren er twee. 1 stel zat aan de overkant. In die 12 jaar dat ik overlast meldde, is er nooit ook maar 1 melding serieus genomen. Ik kreeg vaak geen eens antwoord. En werd steeds erger overspannen, omdat ik dus al ziek was en niet meer sliep en nog een kind had dat naar school moest ook. Hulp was er niet. 

Die buurtbewoners trokken met elkaar 1 lijn tegen mij. Ik stond altijd alleen. Ik ken hier immers niemand, want ik heb geen sociale binding met dit dorp. Daarom snap ik ook niet waarom ik hier moest wonen. En omdat het welzijnswerk ook hulp weigerde, was ik heel makkelijk te intimideren. Ze wisten dat ik alleen was en dat ik nergens gehoor vond. De Polen schijnen zelfs met handtekeningenlijsten langs de deuren te zijn gegaan, om mij en mijn dochter de woning uit te werken. 

3) Voor het stel aan de overkant heb ik op een dag 112 moeten bellen. Ik zag hem zijn vrouw te lijf gaan. Enorm gegil in de buurt. Iedereen hing over het balkon, maar niemand deed wat. Behalve ik. Later zou ik door de politie worden uitgehoord over hoe het toch kwam dat ik altijd alles zag en hoorde. Want toen ze daar aan de deur kwamen, was er niks aan de hand. 

Waarom ik alles hoor? Zal ik je dat eens uitleggen?

Ik heb een chronische post traumatische stressstoornis sinds ik zelf slachtoffer ben geweest van huiselijk geweld. De politie weigerde de aangifte op te nemen, omdat het iemand was uit de drentse gemeenschap. En omdat jullie Drenten elkaar allemaal de hand boven elkaars hoofd houden, tkv de slachtoffers die jullie maken!!! DAAROM. Ik herken huiselijk geweld als geen ander. 

En weet je waarom ik nog meer alles hoor?

Omdat je deze flats te dicht op elkaar hebt gebouwd, in landelijk gebied, waar geluiden verder dragen dan in de stad. Bovendien zijn de raampartijen zo groot, dat je moeilijk iets niet kunt zien of niet kunt horen. Vooral als het zomer is en iedereen alles open heeft staan. Ik keek recht bij dat stel naar binnen en zag het gebeuren. Ipv mij verdacht te maken, had je moeten luisteren naar wat ik zei. En onderzoek in moeten stellen. Want er waren meer getuigen. Die meer meekregen dan ik, van dat stel. 

Deze mevrouw heeft een hetze gestart tegen mij, waarbij ze de lokale jeugd gebruikte die in die flat woonde en de Polen die ook in haar flat zaten en hieronder kwamen feesten. Het was een bejaarde mevrouw die na de dood van haar man zich helemaal op mij stortte. Die iedereen stond op te stoken, nota bene waar ik zelf bij zat als ik sporadisch op het balkon zat. Waar ik vanaf getreiterd ben door de hele buurt! Door haar, door de polen, door de jeugd aan de overkant, kinderen uit de buurt (N-huis) Mez11 EN DE ROVA. 

Ik betaal huur voor een gevangenis. Ik heb al jaren niet meer buiten kunnen zitten. 

Na de dood van haar man kroop ze in de slachtofferrol, dwong daarmee een batterij hulp en zorg af die IK nooit gezien heb. Zelfs niet na operaties. En toen pleurde ze eindelijk op. Maar de toon was toen wel gezet en ik ben nooit meer van de haat afgekomen. Mede dankzij de politie, woonconcept, het welzijnswerk en het sociaal-team, die nooit mijn meldingen serieus hebben genomen. Ik kreeg van alles de schuld, omdat ik over alles wanhopig van me af blogde, omdat ik nergens mijn verhaal kwijt kon. Nog steeds niet, want ze luisteren niet naar mij, ze luisteren alleen naar elkaar. 

4) De pesters worden ondertussen steeds sluwer en slimmer in hun getreiter. Niemand ziet wat er 's nachts gebeurt als ik naar bed ga. Niemand heeft door dat bepaalde dingen in de buurt geen toeval zijn, maar dat het een patroon is van steeds hetzelfde gedrag. gebaseerd op roddels dat ik niet tegen geluid kan. Waardoor ik inmiddels zo overprikkeld ben, dat ik inderdaad hypergevoelig ben geworden en alert en zelfs gehoorproblemen heb ontwikkeld van pure stress. Ze hebben 12 jaar gespeeld met mijn stressstoornis. Ze wisten het, want ik schreef over gezondheid, in mijn boeken en op de sociale media. Ik schreef erover, omdat het mijn werk is en omdat het is waar ik elke dag mee bezig ben: overleven. 

Dat verhaal dat ik niet tegen geluid kan, komt o.a. van die ouwe heks van de overkant. Die op nummer 6 woonde op de Weegbree. Urenlang liet ze haar hond keffen op het balkon. Daar mocht ik niks van zeggen. En net als vele andere bewoners heb ik ook wel eens de kinderen uit de buurt aangesproken op hun gedrag. Dat mocht ik ook niet. En zo hebben een aantal asocialen en roddeltrienen hier uit de directe omgeving van de flat, anderen opgestookt met het verhaal dat je hier niets mag, dat je van MIJ niets mag, dat je hier geen geluid mag maken. Ze hebben moedwillig de jeugd en de buurtkinderen tegen me opgestookt. Jeugd, kinderen. EN: de Rova! Want die zijn het makkelijkst te manipuleren. 

Volwassen mensen! Vrouwen. Hier uit de straat. Ik weet niet hoe ze heten, maar ik kan ze zo aanwijzen. De vrouwen die deze hetze hebben veroorzaakt. Ook IN mijn flat. En ze werden gesteund en beschermd door de buurtmaatschappelijkwerkster. En de politie. Geen van hen heeft ooit aan mij gevraagd wat er waar is van alle laster die over mij werd verspreid. 

En zo groeide elk jaar de overlast en het pesten steeds meer uit tot een monstersituatie! Zoals dat feest op het aardappelveld met oudjaar. Elk jaar moest dat groter en groter. Als je 1 keer ergens over klaagt, gaan ze het expres doen, maar dan tien keer zo erg! Aanvankelijk werd het feest het ene jaar op dit veld gehouden en het andere jaar op een ander veld. Maar toen ze doorkregen dat er over de overlast werd geklaagd, was het de sport om het elk jaar zoveel mogelijk hier pal achter de flats te organiseren. Tegenover een zorgcentrum ook nog, met mensen die daar zitten met hersenbeschadigingen! Behoorlijk LOMP. Het feest werd steeds groter, steeds smeer overlast en het duurde ipv 1 dag ook steeds langer. Inmiddels begint het geouwehoer al op tweede kerstdag. Als ze net de buik vol hebben. En het gaat vaak dagen na 1 januari nog door. Want ze hebben dagenlang nodig om het op te bouwen. En daarna nog dagenlang om het af te bouwen. 

En wie kritiek heeft wordt het hele jaar door gepest. Er loopt een lijntje tussen de carbidploeg, de familie N-huis (VT melding!), de voetbal, de Havelterberg feestcommissie en....de rova. 

Dus ik ben al 12 jaar de lul. En iedereen doet alsof IK gek ben. Want daar had de zorgoplichter in 2012 immers al voor gezorgd. Zodat niet aan het licht zou komen dat ik in 2012 beschadigd ben door zorgverleners tijdens mijn remigratie. Welk verhaal hier staat!

Er is in die twaalf jaar heel veel getreiter geweest van verschillende bewoners in en rond deze flat. Meer dan ik hier allemaal kan beschrijven. Er waren ook VVE-ers bij betrokken die mij niet zagen zitten. Er zijn zelfs doodsbedreigingen geuit, als ik soms iemand ergens op aansprak of iets heel normaal vroeg. Ik ben achterna gezeten op verlaten fietspaden en landweggetjes. Met vuurwerk bekogeld. Uitgejouwd. Uitgescholden. De gekste dingen! 

5) Terug naar de Rova. De Rova speelde er een cruciale rol in. Want die zijn bevriend mat de pestende locals. Omdat ze zelf ook locals zijn. Ze wonen in dit dorp. Of in de dorpen er omheen. Ze waren vooral dikke vriendjes met die van Mez11 en N-huis. Voor N-huis regelden ze zelfs dat ze er een stuk uitbreiding van de tuin bij kregen. En dat stuk rond die tuin wordt meerdere keren per jaar keurig onderhouden. Terwijl de rest verpauperde. Maar wel meerdere keren per dag rond mijn flat brommen, blazen en bliepen. Constant in mijn omgeving hangen. Langs rijden. Naar binnen kijken. Uitdagen. Er was er 1 die me uit mijn tent begon te lokken als ik op het balkon bezig was. "HEE, mogen wij hier wel werken, want jij ligt toch de hele dag op bedde?" Onder mijn balkon stond ze klaar met een smartphone om mijn reactie op te nemen. 

ZO ging ik dus over de tong. Als iemand die de hele dag op bed ligt. En er was een periode dat ik idd veel sliep. Of dat probeerde. Omdat ik serieus heel ziek was. En het is een wonder dat ik het nog navertel. Zonder medische zorg. Maar daar hebben e geen verstand van end at boeit ze niet. Want er zit geen enkel medegevoel in naar anderen. dat heet dus ook wel: psychopathie. Dat je iemand die al vecht voor haar leven helemaal kapot treitert, met je hele team en de leiding!

Het ergst van R.S. Iemand die mijn inziens in een instelling hoort. Die is gevaarlijk. Heeft me achterna gezeten op de fiets, toen ik boodschappen haalde en deed een poging tot aanrijding op een landgweggetje. Is destijds NIETS mee gedaan. Afgelopen jaar begon hij te stalken als ik op zondagmorgen op de eerste bus naar het station wachtte. Dat heeft maanden geduurd. Drie meldingen, klachten, gesprekken met de leiding, met de politie en de gemeente. Bakken met stress. Maar nu zijn ze dan eindelijk sinds enkele weken weg. Voor het eerst in 12 jaar zijn ze weg. En ik hoop dat ze weg blijven tot ik hier zelf weg kan. 

Sinds vorige week komt er elke ochtend een schilder met een hoogwerker die helemaal aan de andere kant van de straat bezig is. 's Morgenvroeg begint het: bliep bliep bliep! (haha, wat grappig!) Hij zet de motor op vol vermogen, zonder dat hij met dat bakkie omhoog gaat om de kozijnen te schilderen. Terwijl ik dit stukje aan het tikken was, was onophoudelijk de zware brom aanwezig. De hoogwerker staat voor het gebouw waar hij al een week bezig is, maar er zit helemaal niemand in die bak. Waarom zou je 's morgensvroeg urenlang zo'n zware motor laten draaien, als je helemaal niks doet? Er zit gewoon niemand in die bak. Ik heb het op foto vastgelegd en heb het een uurtje in de gaten staan houden. 

Het is nu toen voor tien in de ochtend. Nadat die machine 2 uur voor niets heeft staan brommen, is het opgehouden. 

WAAROM, dan??? Moet ik het spellen, waarom? 

Na 12 jaar getreiter is mijn zenuwstelsel helemaal kapot. Ik had al cptss voor ik in het haatdorp kwam wonen. Maar ik ben nu helemaal gesloopt. Omdat ze me al een aantal jaren steeds irriteren met geluid, ook en vooral 's nachts, ben ik er (nu wel, dus!) overgevoelig voor geworden, Ik ben superalert op pestgedrag. Op alles wat om me heen gebeurt. Ik sta gewoon 24 uur per dag aan, in een waakbewustzijn. Ik kan totaal niet meer ontspannen omdat ik de hele dag en ook 's nachts getriggerd word. En als ik daar wat van zeg, dan ligt het allemaal aan mijn stoornis. Maar ik had die hele stoornis niet gehad, als ik niet getreiterd was! En gewoon normaal had kunnen slapen. 

6) De benedenbuurman. Dat is een verhaal apart. Hij speelt met mij zoals een kat met een half dood vogeltje. vanaf het moment dat hij hier is komen wonen, 4 jaar geleden, is alles wat hij doet gericht op mij uit de woning treiteren. En dat doet hij met geluid. Zowel hoorbaar geluid als ultrasoon. Dat laatste is het meest beschadigend. 

Hij laat geen sporen achter. Geen getuigen. Hij werkt kil, clean en uiterst professioneel. Als een beroepsmoordenaar. Hij doet niets wat op negatieve wijze de aandacht op hem vestigt. Houdt een low profile. Doet zich naar anderen innemend voor. Heeft een hele metamorfose ondergaan sinds hij hier warm wonen. Van een pafferig en onverzorgd, sjofel uitziend figuur dat intensief blowt, is hij hier ineens het heertje geworden, met een afgetraind lichaam. dat is al verdacht. Maar niemand besteedt er aandacht aan. Hij heeft overal rondverteld dat hij werkt. Dus hij wordt goedgekeurd. Maar als hij werkt, waarom zit hij dan 24 uur per dag onder mij en houdt me al 4 jaar uit mijn slaap? Moet hij zelf dan niet slapen? Niemand schijnt ook te weten wat hij doet. Er komt daar niemand. Je hoort hem zelfs geen gesprek voeren. Ondanks de enorme gehorigheid hier, waarbij je soms letterlijk kunt horen wat mensen zeggen. Dus het is doodstil. Maar zodra ik naar bed ga, of het nou om 10 uur is of half 1, komt hij tot leven. 

Hij weet precies waar ik slaap. Hij weet precies waar ik lig en hoe ik lig. DOODENG. 

Hij weet precies wanneer ik naar bed ga. Hij houdt dat bij. Dat is op zich al DOODENG. Niemand zou dat accepteren. Maar ik moet, omdat ik niet geloofd word, niet serieus genomen word. Omdat hij beter dan ik in staat is om een schijn op te houden. Maar ik heb er geen enkel belang bij om dit verhaal te delen. JUIST omdat het me ongeloofwaardig maakt. Daarom zou je op zijn minst moeten luisteren naar wat ik zeg. Omdat het een consistent verhaal is. Geen verward verhaal! 

Opvallend vond ik het moment waarop hij onder me kwam wonen:

Het was kort nadat woonconcept me beschuldigd heeft van discriminatie van de Polen onder me, die ons 2, 3 jaar getergd hebben. En daar ben ik niet de enige in. Door het hele land gaan er verhalen rond van buurten die geteisterd worden of werden door bepaalde groepen arbeidsmigranten. Ik heb jarenlang geprobeerd om met die mensen in gesprek te blijven en er was geen enkel normaal gesprek mogelijk. Ik had een kind dat nog op school zat en elke ochtend vroeg naar school moest op de fiets. 10 kom fietsen. Als je 's nachts in de herrie ligt. Dat gaat niet! Dus: eind 2019 word ik beschuldigd van discriminatie. Omdat ik in mijn wanhoop een keer wat lelijks over Polen heb gezegd. En ik krijg een ander huisje aangeboden. Ik geef aan graag weg te willen, maar dat ik geen woning meer wil op het Drentse platteland, nadecennia intimidatie. "We hebben ook huizen in Overijssel." Was het flauwe antwoord. 

Woonconcept weigert overigens al 12 jaar elke klacht of melding van overlast serieus te nemen. Ik ben schijt en schijtziek van deze woningcorporatie. Volkomen onkundige mensen en op 1 woonconsulent na, ook nog eens onbeschoft. Het is alleen maar geld innen en hun eigen wanbeleid afwentelen op de mensen die afhankelijk zijn van sociale woningbouw. Dus minder draagkrachtig zijn. Omdat ze nooit een melding serieus genomen hebben, heeft dit mijn sociale positie volkomen onhoudbaar gemaakt. Ik moet dus inderdaad weg. Maar hun oplossing: mij te laten verhuizen naar het volgende pestdorp, is geen oplossing. Want de hetze die is ontstaan, gaat ver over de dorpsgrenzen heen. Ik word in de hele wijde omgeving zoo erg lastig gevallen, dat ik in het weekend mijn boodschappen in de randstad haal! 

Ik kon dus helaas niet ingaan op hun aanbod. En eerdere kansen op andere woonruimte zijn teniet gedaan door de gemeente westerveld, die steeds dreigender met het AMK als ik aangaf te willen verhuizen. Omdat ik verder met niks werd geholpen. Bovendien bleek in 2018/2019 dat ik veel zieker was dan ik zelfs zelf ooit had durven vermoeden en ik moest op dat moment mijn aandacht gaan richten op herstel van mijn darmen en lever. Als je ziek bent, hoe moet je dan verhuizen? Dat gaat dus niet niet. 

Toen kwam ineens die vent onder mij wonen. Het eerste wat hij deed was een gietbetonnen vloer aanleggen. Wat volgens het door de VVE-opgestelde huisreglement (VVE, waar hij zelf deel van is) helemaal niet mag ivm contactgeluiden. Ik heb meer dan een half jaar in hemeltergende verbouwingsoverlast gezeten. Voor een 3 kamer-appartement in een nieuwbouwflat. wat moet je daar dan een half jaar aan verbouwen, zal je je afvragen. Ik heb geen idee. Ik heb niet 1 keer geklaagd, omdat ik vind dat een nieuwe bewoner het recht heeft om zijn huisje gezellig te maken. Maar een half jaar elke dag in gierende boren en andere machines, is wel lang. 

Ik heb hem 1 keer gesproken, toen hij zich bij mij aan de deur kwam voorstellen. Hij vond het zo bijzonder dat ik niet had geklaagd zei hij. (raar!) We maakten een praatje bij de voordeur en ik gaf aan dat ik niet heel lang zijn buurvrouw meer zou zijn, dat ik alleen maar weg wilde vanwege de gehorigheid van de flat. Dat is inmiddels 4 jaar geleden. Ik zag een grimmige schaduw over zijn gezocht glijden toen ik vertelde hoeveel last ik heb van de contactgeluiden. En vanaf dat moment ging het los. Elke nacht. Tot op heden. 

Het begon met tik en klopgeluiden. Om 3 uur 's nachts. Of 5 uur in de ochtend. Alsof iemand met een hamer onder mijn slaapkamer klopgeluidjes maakte. Niet te hard. Maar hard genoeg om wakker te worden. Toen ben ik van slaapkamer veranderd. Maar dat kreeg hij door. Dus ging het door op de kamer van mijn dochter, die inmiddels op kamers woonde van een universiteitsstad. na de klopgeluiden, begon hij met hele hoge signaaltonen. Die had ik niet gelijk door, omdat ik aanvankelijk dacht dat het weer een defect apparaat was in de flat. Ook de trillingen heb ik ieder gevoeld. Maar nog niet heel erg. De nachtelijke agressie barste pas echt los in november vorig jaar. Kon ik het aanvankelijk nog oplossen met homeopathische slaapmiddelen en oorwatjes, nu kreeg ik iets op me af dat zo onbeschrijflijk is. Zo angstig. Ik weet dat ik niet geloofd word en voor gek verklaard word. Het was ook heel moeilijk om te beschrijven, omdat ik zelf niet wist wat het was. Het waren verschillende dingen die hij nog steeds afwisselend in zet. Het zijn de hoge signaaltonen. Zoiets als een mosquito. Alleen dan in een ander bereik. Het andere is iets dat onhoorbare, maar voelbare trillingen door de vloer heen stuurt. Zodat je de hele nacht in trillingen ligt die in je lichaam gaan zitten. Als je al een neuromusculaire aandoening hebt, is dit slopend!!!! Maar er gebeurt ook iets met stroomvelden. Er worden stroomvelden mijn huis in gestuurd. Of die zijn gestuurd, waardoor ik helemaal statisch geladen werd en enorme klappen kreeg als ik iets aanraakte. Of waarbij er een enorme druk ontstond. Alsof je onder druk wordt gezet. Daarbij ontstond ook druk op mijn oren. Die begonnen te ontsteken en begonnen te bloeden. Ik heb sindsdien gehoorproblemen.

Na maanden wanhoop, uitputting en zoeken naar informatie (de politie lachte me uit), vond ik de meeste herkenning in de beschrijvingen van mensen met het havanna-syndroom. Voor meer informatie verwijs ik naar deze pagina. Ik heb geen idee wat voor techniek het is, maar ik herken wel iets in de hier beschreven technieken. 

Ik ben een aantal keer ondergedoken in hotelkamers of een B&B. Uiteraard op eigen kosten. En ontdekte dat ik het daar niet had. Hoewel de trillingen vaak nog lang in mijn lichaam blijven zitten. 

Toen ik ontdekte dat het echt niet aan mij lag, heb ik van alles geprobeerd om mezelf te beschermen tegen de aanvallen van mijn benedenbuurman met de onbekende apparatuur. Maar er is eigenlijk niks dat echt helpt. En omdat de verhuurder en de politie me niet geloven en hem beschermen, heb ik toen een meter gekocht die straling meet. Ik heb een aantal nachten in bed gelegen met die meter en mijn camera om op te nemen wat er gebeurt. Op het moment dat de aanvallen begonnen, zag je de meter oplopen naar hoogtes die echt niet normaal zijn! Ik heb dat ook vastgeld op mijn camera. Maar omdat ik ben gehackt en ik ook niet heel erg technisch ben onderlegd, kan ik die filmpjes niet overzetten op mijn computer. Ik heb wel een foto van 1 van die opnames gemaakt. En die gedeeld op Facebook. Sindsdien, sinds ik moord en brand roep en uitbreid beschrijf wat ik elke nacht meemaak, is hij voorzichtiger geworden. Hij is dus duidelijk bang om gesnapt te worden. Hij wil niet op heterdaad betrapt worden, dus de aanvallen duren op dit moment niet uren lang. Het zijn korte aanvallen die op elk moment van de nacht plaats kunnen vinden. Ik word er meestal door overvallen midden in mijn slaap. Waarbij het voelt alsof ik een hersenschudding oploop, zo erg! Ik ben sinds dit gebeurt ook heel erge evenwichtsproblemen, desoriëntatie, brainfog en geheugenproblemen. Ik ben echt aan het invalideren hierdoor. Hoewel ik dus sinds kort weer een paar uurtjes kan slapen, omdat hij nu korte maar hevige aanvallen uitvoert, waarbij het niet mogelijk is om het op te nemen. Je weet immers niet wanneer hij toeslaat. 

Omdat het om ultrasone techniek haat (denk ik), kun je het ook niet opnemen met een microfoon. 

Het is dus bijzonder slim. Bijzonder geraffineerd. Niemand hoort wat, niemand ziet wat. Niemand weet dat iemand elke nacht bezig is mijn slaap te verstoren. Terwijl ik dus al ziek was. Niemand gelooft me. En niemand wil me geloven. Waardoor ik ervan overtuigd ben dat deze man betaald wordt om mij uit de woning te treiteren! 

Daar heb ik nog 1 reden voor:

Ik heb in januari de wijkagent gevraagd om daar beneden huiszoeking te doen. 3 dagen later vielen ze binnen. De politie. Niet bij hem, maar bij mij!

Toen wist ik zeker dat ik midden in een afrekening zit. Een afrekening waar politie en justitie zelf deel van uit maken. 

Ook afgelopen nacht ben ik meerdere keren in mijn slaap gestoord. Korte aanvallen. Er wordt met dingen gegooid. Kleng, beng, plof. Het galmt als een gek, op die betonnen vloer. Ik schrik daar wakker van. Midden in de nacht wordt de trilling aangezet. Ben je weer wakker. Daarna slaap je ook niet zomaar meer in. En dan 's morgens, als je eindelijk wat kunt slapen, komt de schilder met zijn hoogwerker. Zonder dat er geschilderd wordt. of voorheen: de rova. Bliepbliepbliepbliep. Elke dag. Elke nacht. Maanden. Jaren achter elkaar. Niet mogen slapen. Omdat ergens mensen hebben lopen roddelen dat ik lui ben en de hele dag op bed lig. Omdat ik een uitkering heb! En mensen met uitkeringen zijn allemaal luie profiteurs. Dat riedeltje moet ik nu al 12 jaar lang aanhoren. En ik ben dat onderhand helemaal zat! 

Ik ben heel erg bang. 

Ik deel dit verhaal niet omdat ik een relschopper ben of omdat ik wraak wil nemen of omdat ik lastig wil zijn. Of wat dan ook. Ik deel mijn verhalen omdat ik bang ben. Ik ben al vanaf 2012, toen alle intimidatie is begonnen, in paniek. Ik krijg geen enkele kans om tot rust te komen, om te herstellen, om me weer veilig te voelen.

Ik deel dit omdat ik bang ben en omdat ik hier uit gehaald wil worden. 

Ik heb overal om hulp gevraagd. 12 jaar lang! Hulpverlening, lokale politiek, wethouders, huisartsen, een psychiater, advocaten, ombudsmannen en ombudsvrouwen, belangenorganisaties, journalisten. Het lijkt wel alsof iedereen die ik om hulp vraag tegen me wordt opgestookt. Iedereen. Ik weet niet hoe. Maar overal waar ik smeek om hulp, is de beeldvorming eerder daar dan ik zelf. Overal blijven de deuren dicht. 

Ik ben zo bang.

Ale je iemand die ziek is 12 jaar opjaagt, zorg weigert, hulp weigert, gijzelt in een horrorhuis en mishandelt....en laten e ook de bizarre verwijzing naar de levensiendekliniek niet vergeten....dan ben je bezig iemand op te ruimen. Op een manier dat er geen sporen wijzen naar de daders. En de daders zitten in het sociaal domein, waarvan ik afhankelijk ben. Omdat de regiebinding maakt dat je niet meer buiten je eigen gemeente om hulp kunt vragen. Ik zit dus opgesloten in een huis, waar ik overgeleverd ben aan agressors die opdracht krijgen om mij voorgoed onschadelijk te maken. Door de mensen waarvan ik afhankelijk ben voor hulp om eruit te komen. Het is een gijzeling waarbij je 12 jaar lang geestelijk en lichamelijk mishandeld wordt en nergens uit kunt reiken voor hulp. Hopende dat je zo wanhopig raakt dat je de hand aan jezelf slaat. Zodat iedereen die aan deze situatie heeft bijgedragen, zijn handen in onschuld kan wassen.

Dat is drenthe.